، اسماعیل همتی نمایشنامه‌نویس، داستان‌نویس، استاد دانشگاه و شاعر در سن ۷۱ سالگی به‌دلیل عارضه مغزی درگذشت. مراسم خاکسپاری این هنرمند فقید اهل سمنان فردا ۲ شهریور مقابل فرهنگسرای «کومش» سمنان برگزار می‌شود و همچنین مجلس ختم وی روز چهارشنبه چهارم شهریور بر سر مزار وی برگزار می‌شود.

این هنرمند دارای فوق لیسانس کارگردانی نمایش و پژوهشگر و مدرس ادبیات دراماتیک در دانشگاه بود و بیش از ۵۰ اثر شامل نمایشنامه، شعر و آثار پژوهشی و آموزشی در زمینه شاهنامه و ادبیات کهن و کودکان تألیف و منتشر کرد. از مطرح‌ترین نمایشنامه‌های وی می‌توان به «شب بارانی»، «سفری برای آرش» و «خاطرات یک گاو جنون زده» اشاره کرد. «خاطرات یک گاو جنون‌زده» توسط اتحادیه ناشران عرب به زبان عربی نیز چاپ و منتشر شده‌ است.

پیام تسلیت معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی

مهدی شفیعی معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با صدور پیامی درگذشت اسماعیل همتی را تسلیت گفت.

متن این پیام به شرح زیر است:

«با کمال تأسف و تأثر، درگذشت آقای اسماعیل همتی، نمایشنامه‌نویس، پژوهشگر و مدرس تئاتر را به جامعه فرهنگ و هنر ایران، هنرمندان تئاتر، دوستان و خانواده گرامی ایشان تسلیت می‌گویم.

همتی از هنرمندانی بود که در آثارش میان ادبیات، اسطوره و تئاتر معاصر پیوندی ستودنی برقرار کرد و بخش زیادی از سال‌های زندگی خود را به آفرینش، پژوهش و آموزش در عرصه نمایش اختصاص داد. فقدان او برای جامعه تئاتر و ادبیات نمایشی ایران، ضایعه‌ای تلخ است.

بی‌تردید نام و آثار او در حافظه تئاتر ایران ماندگار خواهد بود. برای آن هنرمند فقید، آرامش و آمرزش الهی و برای خانواده و دوستان ایشان صبر و شکیبایی آرزومندم. یادش گرامی و نامش ماندگار.»

پیام تسلیت مدیرعامل انجمن هنرهای نمایشی

همچنین رضا بصیرت مدیرعامل انجمن هنرهای نمایشی ایران درگذشت این هنرمند را تسلیت گفت.

در متن این پیام تسلیت آمده است:

«خبر درگذشت اسماعیل همتی، نمایشنامه‌نویس، هنرمند و چهره فرهنگی تئاتر ایران، اندوهی عمیق بر دل جامعه هنر و فرهنگ نشاند؛ هنرمندی که سال‌های بسیاری از زندگی خویش را در مسیر کلمه، نمایش و اندیشه سپری کرد و بخشی از زیست فرهنگی خود را به تئاتر و تربیت و همراهی با نسل‌های هنرمندان این عرصه سپرد.

تئاتر، تنها صحنه‌ای برای روایت قصه‌ها نیست؛ حافظه زنده یک ملت است. هر نمایشنامه‌نویس، بخشی از این حافظه را با واژه‌های خود ثبت می‌کند و هر هنرمند، ردی از خویش در تاریخ فرهنگی سرزمینش بر جای می‌گذارد. از همین رو، رفتن یک نمایشنامه‌نویس، تنها فقدان یک هنرمند نیست؛ خاموش شدن یکی از صداهایی است که در گستره فرهنگ این سرزمین به گفت‌وگو با انسان، زمانه و جامعه برخاسته بود.

اسماعیل همتی از نسلی از هنرمندان بود که تئاتر را نه صرفاً یک حرفه، که عرصه‌ای برای اندیشیدن، تجربه کردن و زیستن می‌دانستند. نام و تلاش او در عرصه نمایشنامه‌نویسی و فعالیت‌های فرهنگی و دانشگاهی، بخشی از خاطره جمعی جامعه تئاتر خواهد ماند؛ به‌ویژه برای هنرمندان استان‌ها که همواره با دشواری‌های بسیار، چراغ تئاتر را در شهرها و اقلیم‌های مختلف ایران روشن نگه داشته‌اند.

امروز که جای او در میان ما خالی است، آنچه باقی می‌ماند، کلمات و آثاری است که از زمانه خود عبور می‌کنند و در حافظه نسل‌ها ادامه می‌یابند. هنر، به‌ویژه نمایشنامه، مجال دیگری برای ماندن به انسان می‌دهد؛ ماندنی نه در هیاهوی روزگار، که در ذهن و جان کسانی که پس از ما خواهند آمد.

اینجانب به نمایندگی از خانواده بزرگ هنرمندان انجمن هنرهای نمایشی ایران با اندوه و تأثر فراوان، درگذشت این هنرمند فقید را به خانواده محترم و داغدار اسماعیل همتی، به جامعه دانشگاهی و استادان و دانشجویان حوزه هنر و ادبیات نمایشی، به نمایشنامه‌نویسان، نویسندگان، پژوهشگران و منتقدان تئاتر و همچنین به هنرمندان، مدیران، گروه‌ها و فعالان تئاتر در استان‌های سراسر کشور صمیمانه تسلیت می‌گوید.

بی‌تردید فقدان او برای خانواده‌اش، اندوهی جبران‌ناشدنی است و برای جامعه هنر، فقدان بخشی از سرمایه انسانی و فرهنگی تئاتر ایران. در چنین لحظاتی، کلمات در برابر سنگینی فقدان کوتاه می‌آیند؛ اما شاید همین کلمات، که سال‌ها ابزار آفرینش و روایت او بودند، امروز بتوانند تنها ادای احترام ما به خاطره و جایگاهش باشند.

در برابر فقدان او سر تعظیم فرود می‌آوریم و یاد و نامش را در حافظه تئاتر ایران گرامی می‌داریم؛ با این امید که آثار، اندیشه‌ها و تلاش‌های فرهنگی او، همچنان در میان نسل‌های آینده خوانده، دیده و بازخوانی شود و چراغی باشد برای آنان که راه دشوار و شریف تئاتر را ادامه خواهند داد.

از درگاه خداوند متعال برای آن هنرمند فقید، رحمت و مغفرت و آرامش ابدی و برای خانواده محترم ایشان و همه بازماندگان، دوستان، شاگردان، همکاران و جامعه فرهنگی و هنری کشور، شکیبایی و صبر مسئلت داریم.»