نشست خبری سریال برادر جان با حضور تهیه کننده، کارگردان و تعدادی از بازیگران برگزار شد.

به گزارش خبرنگار تلویزیون خبرگزاری موج، نشست خبری سریال برادران با حضور محمدرضا شفیعی تهیه کننده، محمدرضا آهنج کارگردان، علی نصیریان، حسام منظور سعید چنگیزیان، آفرین اویسی، شیوا ابراهیمی و ندا جبرائیلی بازیگران این سریال در محل موسسه فرهنگی هنری وصف صبا برگزار شد.

در بخشی از این نشست محمدرضا شفیعی در پاسخ به سوالی درباره یکسان بودن دیالوگ های همه نقش ها در سریال برادر جان گفت: هر نویسنده ای امضایی دارد و متون نعمت الله هم همینطور است. اما من قبول ندارم که افراد شبیه هم صحبت می کنند، بلکه دیالوگ ها به نوعی آهنگین است و متفاوت از محاورات رایج. پینگ پنگ کلامی بین افراد ایجاد می شود و استفاده های بجایی از ضرب المثل ها و جملات می شود.

در همین خصوص حسام منظور هم گفت: کنش های دراماتیک به درام جذابیت می دهد و الزامی در شباهت متون دراماتیک با محاورات رایج وجود ندارد.

وی در مورد خشونت موجود در این سریال افزود: برای خشونت در آثار سینمایی انتهایی وجود ندارد همان طور که آثار تارانتینو بسیار خشن هستند اما معتقدم نشان دادن خشونت ترویج آن نیست بلکه پاد آن هم هست.

سعید چنگیزیان در ادامه گفت: از خبرنگاران تعجب می کنم که مانند مردم عادی سخن می گویند و چرا رنگ لعاب زندگی را در سایر نقش ها نمی بینید. به عنوان مثال بعد از آنکه بزرگتری به ستار گفت که برای کسی خط و نشان نکشد، دیگر خط و نشان نکشید. یا آراز که چاقو خورده بود با دعوت خاله اش به داخل خانه آمد و با ستار یکجا نشستند و انار خوردند.

وی با بیان اینکه خشونت زیرین نوشته شده برای نقش حنیف را هم ببینید گفت: بخش بزرگی از کنش دراماتیک در تفاوت های موجود در بین خانواده های کریم بوستان و چاووش است. به راحتی تفاوت شیوه تربیتی دو خانواده قابل تمایز و تامل است.

علی نصیریان هم در ادامه گفت: چیزی که مهم است در تئاتر، سینما و تلویزیون با تخیل دخالت می کنید نه عکس برداری از واقعیت.ساختار آثار رئالیستی ارسطویی است و تم باید وحدت داشته باشد اما در دنیای امروز وحدت موضوع با قصه های فرعی تحت الشعاع قرار می گیرد.

این هنرمند پیشکسوت افزود: اما اساس کارهای دراماتیک برخورد و جنگ است. کارهای دراماتیک را با عین واقعیت نباید سنجید.

وی در مورد تکراری بودن موضوع سریال گفت: نوع گفتن است که موضوعات یکسان را غیر تکراری می کند چرا که در دنیا بیشتر از چهل پنجاه موضوع دراماتیک نداریم.

نصیریان در ادامه گفت: در مورد دیالوگها من هم قبول دارم که حتی برای ما از لحاظ به خاطر سپردن دشواری داشت و پیچ می خورد. به هر حال هیچ کاری کامل نیست ولی تا آنجایی که من با مردم در ارتباط بودم نگاه مردم مثبت بود. تهیه کننده، کارگردان و نویسنده تحت فشار بودند اگر فرصت مناسبی داشتند مسلما این کار کار اساسی تری می شد.

وی سپس خطاب به خبرنگاران گفت: اگر اهالی رسانه کارهای هنری را نقد نکنند هنرمندان به ایرادات کار اشراف پیدا نمی کنند.

این بازیگر در مورد نحوه کنار آمدن بازیگران با دیالوگ های این سریال گفت: قبل از اجرا دورخوانی داریم و ممکن است با پیشنهادات ما پرداختی بر روی دیالوگها انجام می شود. دیالوگ کاغذ است و متن نمایش نیست بازیگر اسباب دست و عروسک خیمه شب بازی کارگردان نیست بلکه موجودی خلاق است. بازیگر تصویر و تجسم شخصیت را که می دهد در واقع آن را می نویسد. بنابراین بازیگر با کارگردان و نویسنده تعامل دارند.

حسام منظور هم گفت: سبقه تئاتری ما کمک می کرد تا دیالوگ ها بهتر گفته شود.

در بخش دیگری از این نشست علی نصیریان افزود: آقای نعمت الله کار بزرگی کرد. این اولین باری بود که وارد کاری شدم که متن را تا پایان نخواندم و آن چیزی که در پایان دیدم بیشتر از آن توقعی است که در ابتدا داشتم. اما این گروه را توانمند می دانم که اگر زمان بیشتری داشتند حتما کار با کیفیت تری هم ارائه می شد.

وی تاکید کرد: دراما در کشور ما عمر کوتاهی کنی بیش از صد سال دارد و قدمت ۲۵۰۰ ساله یونانی را ندارد. بنابراین به رغم داشتن کارگردانان و بازیگران توانمند، ما در سینما، تئاتر و تلویزیون از نظر متن ضعف داریم اما در حال تلاش هستیم تا آثار دراماتیک داشته باشیم.

نصیریان تأکید کرد: باز هم می گویم که در این سریال قصه های فرعی تا حدی قصه اصلی را تحت الشعاع قرار داد. تم اصلی یعنی حق الناس خیلی خوب شروع شد اما بعد از چند قسمت کمی تحت الشعاع قرار گرفت.

در ادامه آفرین اویسی هم گفت: گفتن این دیالوگ ها برای من که سابقه تئاتری نداشتم سخت بود. برای من حضور در کنار آقایان تئاتری سخت بود و من گاهی از این دوستان عقب می ماندم. نوع تمرین تئاتری در سینمای قبل و بعد از انقلاب وجود نداشت و ندارد. من با خشونت سرو کاری ندارم و همیشه سعی می کنم افراد را به آرامش دعوت کنم. کار بر روی من تاثیر زیادی داشت.

شیوا ابراهیمی هم گفت: از حضور در این گروه بسیار آموختم. این سومین کاری است که با سعید نعمت الله کار کردم و می دانم که این نوع نوشتار امضای سعید نعمت الله است.

وی افزود: باید به کلیت داستان توجه کرد و دید که خشونت ها به نتیجه نمی رسد و در واقع با ادعایی بد آموزی این سریال موافق نیستم.

ندا جبرئیلی هم گفت: من از دنیای امن خود خارج شدم اما فضای سریال را دوست داشتم چرا که همه مثل یک خانواده به هم عادت می کنیم و دلمان برای هم تنگ می شود.

وی افزود: دردر مو دیالوگها فکر می کنم که نوع نگارش این فیلمنامه راهی برای شکل دادن به جهان دراماتیک این اثر نمایشی است. هر کدام از بازیگران باید راهی می یافتند تا به شخصیت نقش دست پیدا کنند.

محمدرضا آهنج در مورد غیر واقعی بودن برخی از نقش ها گفت: وقتی افرادی برای تولید یک اثر نمایشی جمع می شوند به دنبال تولید اثری مستند نیستند. من نمی دانم چرا همانطور که در مورد آثار هندی ایرادی به صحنه های تخیلی نمی گیریم با تخیل در آثار نمایشی خودمان کنار نمی آییم. من از نوشتار کاملا رئالیستی آقای نعمت الله دفاع می کنم و فکر می کنم پیام های خوبی در آن نهفته است.

در ادامه این نشست خبری، در مورد دست مزدهای کلان و بودجه سریال هم علی نصیریان با خنده گفت: خدا را شاکریم که لااقل در فضای مجازی ارزش ما را دانستند!

محمدرضا آهنج در پاسخ به خبرنگار خبرگزاری موج در مورد بدآموزی و خشونت بسیار این سریال با توجه به اینکه در یکی از خانوادگی ترین زمان ها به نمایش در می آید گفت: من هم در مورد لزوم رده بندی و مشکلات نمایش خشونت موافقم، اما باید توجه داشت که در این دوران با توجه به حضور کودکان در مهدکودک‌ها و مقابل رسانه ها، تربیت کودکان کمتر در اختیار خانواده است و اگر تعدادی از روانشناسان یا جامعه شناسان نظر بدهند با رده بندی سریال ها موافقم.

وی افزود: حتی معتقدم که باید اخبار هم به دلیل خبرهای خشن بسیار با لیبل رده بندی نمایش داده شود. گرچه با توجه به اینکه جامعه لج بازی داریم شاید با اعمال رده بندی سنی حتی مخاطبان ما بیشتر هم بشود چرا که مردم کنجکاو می شوند که بدانند دلیل این رده بندی سنی چیست؟

کارگردان سریال برادرجان در مورد حیطه اختیارات و تعامل با سعید نعمت الله، نویسنده سریال گفت: تعامل من با آقای نعمت الله خیلی دوستانه تعامل داشتیم. من در این کار قراداد و مسئولیت دارم و پای مسئولیتم می ایستم. ایشان وظایف کارگردانی را به عهده نداشتند بلکه در انتخاب بازیگر و نوعی بازیگردانی کمک می کردند که اتفاقا نتیجه خوبی هم داشت.

وی افزود: آقای نعمت الله بر متنشان تعصب دارند و نگاه سازنده ای هم دارند. به دلیل کمبود زمان ایشان نماینده بنده در تدوین بودند نه اینکه اعمال سلیقه کنند.

آهنج در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه در هیچ جایی از این سریال ترس از قانون وجود ندارد گفت: قانون در جای خودش با اقتدار حضور پیدا کرد. البته همه داستان بر این محور است که خانواده بوستان چون سندی ندارند نمی توانند به طور قانونی حق خود را بگیرند و نیاز به قسم به قرآن شواهد است.

محمدرضا شفیعی هم گفت: سریال را باید به طور کامل دید. شاید نویسنده شخصیت را به نوعی تعریف کرده است که امکان شکایت و مراجعه به پلیس را نداشته باشد.

شفیعی در پایان این مراسم گفت: واقعا باید سوال کرد که چرا کارهای مناسبتی زمان لازم را برای تولید و پیش تولید ندارند. این شوخی است که اگر می گویند طرح ها دیر ارائه می شوند. طرح برادرجان مصوبه چهار سال پیش سازمان بود و ما اگر فرصت کافی برای تولید داشتیم قطعا خروجی بهتر با فشار و استرس کمتری داشتیم.