تجربه عاشورا هرگز اجازه نخواهد داد تا بعدها تاریخ بگوید کسانی که پرچم امام حسین (ع) را بالا بردند خود بدتر از ترکمنچای را پذیرفتند و تسلیم یزید و یزیدیان شدند.

محمودرضا امینی -خبرگزاری موج: آنچه مسلم است حرکت آقا اباعبدالله الحسین(ع) از مدینه، پس از فشارهایی بود که یزید لعنت الله علیه برای تسلیم و بیعت گرفتن از ایشان وارد آورد و مقاومت و رویارویی، تنها گزینه ای بود که برای ابا عبدالله باقی مانده بود.

امام حسین، حفظ اسلام و ارزش های ناب آن و همچنین محافظت از عزت و قدرت نبوی و جامعه دینی و اسلامی را در مقاومت دید. در پیغام و پس پیغام ها معلوم می شود که حتی وعده های اقتصادی و امنیتی و فرهنگی به حضرت داده اند درحالی که درخواست حکومت ظالم این بود که سیدالشهدا باید تسلیم قدرت یزیدی شود . یعنی می بایست حسین (ع) قطب عالم امکان، وصی رسول الله، حافظ دین، نورزمین و آسمان، هدایتگر انسان و همه مخلوقات جهان در قبال حکومت یزیدی غاصب و زورگوی، فریب کار، سلطه طلب، بوزینه باز، مشروبخوار و ضد دین تسلیم شود.

پیغام ها یا گزینه های روی میز، تهدیدی و تطمیعی بودند. پاسخ ها نیز بسیار شفاف بوده و ریشه در دلدادگی به درگاه ربوبی و قرآن و سنت داشتند.

برجام یزیدی درحالی پذیرفته شد که بسیاری از خواص با دلدادگی به دنیا و طلب آسایش و امنیت و ثروت آن را پذیرفتند و امامشان را در مسیر کربلا تنها گذاشتند (لعنت ابدی برآنها باد).

برجام از سوی دشمن جمهوری اسلامی، آمریکا و اروپاییانِ همراه و مطیع آن و حیله گری انگلیس و زیاده طلبی فرانسه و آلمان و چشم داشت های روسیه و چین برای براندازی نظام اسلامی به بهانه تولید سلاح اتمی مطرح و تحمیل شد.

پیغام هایی که از سوی مسئولین و سران آمریکایی و اروپایی به جمهوری اسلامی ایران و مسئولین آن و نایب امام زمانش داده شد تفاوت های چندانی با پیام های معاویه و پس از آن یزید برای رهبر و ولی برحق اسلام نداشت. اگر چه حتی در داستان سقیفه و بنای کجی که نهاده شد و نیز صلح امام حسن (ع) و پس از آن درهمه پیام ها، نیرنگ و سلطه و زور و تهدید نظام اسلامی نهفته بود. درحال حاضر هم جمهوری اسلامی ایران کپی برابر اصل است و در حال تجربه شرایطی مشابه است.

برجام امروز دقیقا همسو با برجام زمان علی بن ابی طالب (ع) و امام حسین (ع) است. دراین زمان فرزند رسول الله چه امام خمینی (ره) و چه امام خامنه ای (روحی فدا)، پاسخشان به این پیام ها از بن اسلام ناب محمدی، صریح و قاطع بوده و هشدارهای مکرر بزرگان و مسئولین دولتی و حکومتی، نخبگان، اندیش ورزان و همه و همه وجود داشته است.

گفته شد به آمریکا اعتمادی نیست، به اروپا هم اعتنا نکنید.

گفتند مذاکره می کنیم، امام حسین (ع) و امام حسن (ع) هم مذاکره کردند.

گفته شد مذاکره با آمریکا جایز نیست، نزدیک آنها هم نشوید.

نزدیک شدند و درکنار رودخانه قدم زدند و دست دادند و لبخند زدند.

گفته شد آمریکا حیله گر است و به تعهدات پایبند نخواهد بود.

گفتند امضای جان کری تضمین است.

گفته شد حال که می خواهید مذاکره کنید با تاکتیک نرمش قهرمانانه انجام شود، استراتژی تغییر نکرده و در نرمش قهرمانانه ما باید پیروز باشیم.

گفتند اگر درقبال شرایط آنها کوتاه نیائیم و ضرب العجل ها را نپذیریم حمله نظامی به ما خواهد شد و بجای نرمش قهرمانانه، پذیرش ذلیلانه را پذیرفتیم.

گفته شد شرایط برجام (متن قرارداد) باید در مجلس و بین عقلا و صاحب نظران مطرح شود و در صورت بازخورد مثبت، آن هم با شرایطی پیگیری شود . اما دهان منتقدان با گفتارهایی تند و خشن بسته شد و مجلس همپای دولت در 20 دقیقه قراردادی تاریخی را تصویب کرد، کاری که در ترکمنچای هم نشده بود.

گفت شد شروط 9 گانه مقام معظم رهبری خط قرمز است و باید رعایت شود.

گفتند امکان شرط گذاری نیست و نه تنها شروط را توجه نکردند بلکه امتیاز بیشتری هم دادند.

تهدید کردند قرار داد برجام را پاره می کنند در پاسخ فرمودند برجام را آتش می زنیم اگر شما پاره کنید. اما نه تنها هیزم نیاوردند که با وعده هایی بدون منطق و سر گرم کردن مردم و بیان خواسته های تکراری دیگری از جمله پالرمو و... از آن گذشتند و رهبری معظم انقلاب را تنها گذاشتند و آمریکا از برجام خارج شد.

فرصت خوبی بود ما می بایست بساط برجام را برهم می زدیم اما قهرمانان برجام خواه گفتند خوب شد که آمریکا رفت، برجام را با اروپائیان ادامه می دهیم .

حیله اینستکس را مطرح کردند. هرچه این فریب خوردگان برجامی خود را به اروپائیان و سایرین چسباندند اما هیچ قطره ای از آب زلال همکاری و گشودن راه اقتصادی نه تنها فراهم نشد بلکه به زیاده خواهی آنها منجر شد.

صاحب اندیشان، نخبگان، خبرگان، سیاستمداران، جوانان و مردم شریف، این برجام می رود تا کاروان عاشورا ی دیگری را رقم بزند . حواستان جمع باد، گرچه یقین است که تجربه عاشورا هرگز اجازه نخواهد داد تا بعدها تاریخ بگوید کسانی که پرچم امام حسین (ع) را بالا بردند خود بدتر از ترکمنچای را پذیرفتند و تسلیم یزید و یزیدیان شدند.