خبرگزاری موج؛ توقف مذاکرات وین آن هم در شرایطی که حرف و حدیث‌ها از دستیابی قریب‌الوقوع یک توافق جدید خبر می‌داد، شوک بزرگی به جامعه جهانی وارد کرد و از نگاه بسیاری از کارشناسان، روسیه نقش مهمی در مکث مذاکرات داشته است.

در حال حاضر روسیه وارد جنگ با اوکراین شده است و در پی این بحران، مورد تحریم‌های زیادی از سوی کشورهای اروپایی و غربی قرار گرفته است؛ تحریم‌هایی که قطعا روسیه را با مشکلات اقتصادی زیادی مواجه خواهد کرد.

حال سنگ اندازی روسیه برای تضمین کتبی آمریکا مبنی بر اینکه "تحریم‌های مسکو نباید به همکاری روسیه با ایران لطمه‌ای وارد کند"، مذاکرات وین را تاجایی تحت تاثیر قرار داد که اکنون خبر از توقف مذاکرات وین رسیده است.

البته این توقف به معنای پایان مذاکرات نیست اما در شرایطی که طرف ها، برای رسیدن به یک توافق جدید، تنها چند قدم با امضای نهایی فاصله داشتند، این وقفه را نمی توان مثبت قلمداد کرد.

به نظر می رسد روسیه عزم، جزم کرده تا منتج شدن گفتگوهای وین و رسیدن به توافق جدید را با اهداف خود گره بزند و در این تحولات نقش مهمی را ایفا کند.

روسیه در تلاش است که نقطه بحران را از خود بردارد و ایران را مرکز سیبل توجهات قرار داده تا هم به جامعه بین‌المللی یادآور شود که ایران همچنان برای منطقه خطرساز است هم در این معرکه بتواند خودی نشان داده و عنوان کند که مهار بازی را در دست دارد و تا زمانی که مسکو نخواهد، مذاکرات به جایی ختم نمی شود.

از سویی دیگر گفته شده که آمریکایی ها نیز خواسته های جدیدی را مطرح کرده اند که این زیاده خواهی‌های طرف غربی، چندان به مشام هیات ایرانی خوش نیامده است؛ متاسفانه این بار اول نیست که دولت غرب، لگدپراکنی‌های زیادی به مذاکرات داشته است و به محض نزدیک شدن دیدگاه‌ها و نظرات با یکدیگر، خواسته‌های جدیدی را پیش می کشد که اساسا نه تنها با سیاست‌های کشورمان همسو نبوده بلکه جزء خطوط قرمز ما نیز محسوب می شود.

ایران مهار بازی را به دست غربی ها و اروپایی ها نخواهد داد

ایران همواره کشور مستقلی به ویژه از بعد سیاسی بوده و هیچ گاه در مقابل اروپایی‌ها و غربی‌های منفعت طلب، کوتاه نیامده است و حال در این کارزای پیش رو، باید رفتار روسیه را خصمانه تلقی کرده و واکنش جدی‌تری نسبت به خواسته‌های غیر معقولانه مسکو داشته باشد تا از این طریق مانع واژگون کردن میز مذاکرات از سوی این کشور شود.

همچنین ایران باید به طرف‌های غربی نیز نشان دهد که ادامه زیاده خواهی‌ها تنها، ساختار بنا شده‌ی مذاکرات را تخریب خواهد کرد؛ موضوعی که قطعا به نفع هیچ یک از طرف‌ها نبوده و در صورت به هم خوردن مذاکرات، دیگر هیچ تضمینی برای احیای گفتگوهای مجدد وجود ندارد.

طرف‌های غربی و اروپایی باید بدانند که در این بلبشوی سیاسی، نمی‌توانند بازی را به نفع خود تمام کنند و تنها توجه به خواسته‌های همه کشورهای مذاکره کننده و احترام به حقوق طرفین، توافق نهایی را شکل خواهد داد.