مشکلات بانکی، ناکارآمدی ساختار اداری و اختیارات محدود مدیران هرمزگانی، سبب شده است تا نه تنها صنایع کوچک، بلکه فرهنگ کار و تلاش در این حوزه مورد تهدید جدی قرار گیرد.

به گزارش خبرگزاری موج هرمزگان، بررسی ها نشان داده است که صنایع کوچک و متوسط از طریق کارآفرینی، نوآوری و تغییر فناوری، بر پویایی صنعت و رونق اشتغال و افزایش درآمد، تاثیر می‌گذارند.

واحدهای کوچک صنعتی، به دلیل تاثیر به سزایی که بر رونق تولید و درآمد ملی و افزایش درآمد قشر متوسط و همچنین اشتغالزایی برای جوانان جویای‌کار به‌ویژه فارغ‌ التحصیلان دانشگاهی و مراکز علمی و آموزشی دارند، در کشورهای در حال توسعه، مانند کشور ما باید از اهمیت ویژه ای برخوردار باشند.

با این تفاسیر می‌توان گفت که یکی از راه‌های موثر برای تقویت بنیه اقتصاد غیرنفتی در کشور، تکیه و تاکید بر صنایع و بنگاه‌های اقتصادی کوچک و متوسط است.

* از 88 هزار صنعت فعال کشور، 82 هزار واحد در صنایع کوچک و متوسط

بنا بر آمار منتشر شده از سوی وزارت صمت باید عنوان کرد که از 88 هزار صنعت فعال کشور، 82 هزار واحد در صنایع کوچک و متوسط طبقه بندی می‌شوند.

در تعریف علمی، صنایع کوچک به صنایعی گفته می‌شود که افراد شاغل در آن بین 10 تا 49 نفر باشند.

هرمزگان به‌واسطه موقعیت ویژه جغرافیایی و همچنین برخورداری از صنایع بزرگی نظیر پالایشگاه، فولاد، آلومینیوم، کشتی‌سازی، صنایع شیلاتی و .... خاستگاه بسیار مناسبی برای بنگاه‌ها و صنایع  اقتصادی کوچک به‌خصوص صنایع پایین دستی، است.

گفتنی است حدود 950 بنگاه اقتصادی کوچک در هرمزگان مشغول فعالیت هستند.

* بانک‌ها حکومتی خودمختار برای خود تشکیل داده‌اند

«هادی گلپور» دبیر انجمن های صنفی کارفرمایان هرمزگان و عضو هیئت مدیره گروه صنعتی گاز آب پلیمر پارسیان که به تولید لوله و اتصالات پلی اتیلن و پلی پروپیلن می پردازد، با ابراز ناراحتی از این که خیلی از بند های ذکر شده در قرارداد بانک ها غیرقانونی است، اذعان داشت: بانک ها در ارائه‌ی تسهیلات به صنایع کوچک و در قراردادهایی که منعقد می کنند، بندهای عجیب و غریب قرار می‌دهند و اکثرا این قراردادها در اختیار تولید کننده قرار داده نمی شود.

وی بیان کرد: بانک ها برای خود حکومتی جدا تشکیل داده اند و زیر بار حرف هیچ مسئولی نمی روند.

این سهامدار گروه صنعتی گاز آب پلیمر پارسیان گفت: حدود هفت سال پیش، از هیئت وزیران بخش نامه ای به بانک ها اعلام شد مبنی بر این که، اگر شرکت یا تولید کننده ای وام گرفته و به هر دلیلی، معوق شده باشد، نیازی به استمهال نیست و بانک ها می توانند به این تولید کننده ها وام و تسهیلات جدید اعطا کنند.

وی افزود: با توجه به این که کارگروه مصوب کرده است که استمهال لازم نیست، اما بانک ها زیر بار نمی روند. 

پرداخت تسهیلات به صنایع اقتصادی کوچک

* بانک‌ها از ابتدا ورشکستگی تولیدکننده‌ها را کلید می‌زنند  

گلپور با اشاره به مشکلات و چالش های پیش روی گروه صنعتی گاز آب پلیمر پارسیان، تشریح کرد: به شخصه زمانی اقدام به خرید کارخانه کردم که قسط سوم آن فرا رسیده بود و نیاز به وثیقه داشتیم و من سند ملک شخصی خودم را برای رهن به بانک سپردم.

وی ادامه داد: ما برای خرید مواد اولیه و راه اندازی کارخانه نیاز به پول و تسهیلات داشتیم اما بانک سندی که برای رهن و گرفتن وام آورده بودم را به عنوان تاخیر در پرداخت، در دل باقی اسناد قرار داد و از همین جا و با این حرکت ناجوانمردانه بانک، ورشکستگی ما کلید خورد.

* تا افراد نالایق غربال نشوند اوضاع تولید همین است

مدیرعامل اسبق گروه صنعتی گاز آب پلیمر پارسیان تصریح کرد: در شهرک های صنعتی و خود سازمان صنعت و معدن و تجارت هرمزگان و کارگروه های آن، شخصیت هایی حضور دارند که دوست ندارند تولیدی صورت گیرد.

وی تاکید کرد: این‌گونه افراد برای تولید و تولیدکننده سم هستند و تا زمانی که همچنین شخصیت‌هایی از  شهرک های صنعتی و سازمان صنعت، معدن و تجارت استان غربال نشوند، اوضاع تولید و تولیدکننده در هرمزگان، همین است و هیچ تولید کننده ی خردی، سرپا نمی ماند.

* بانک ها غول های بی شاخ و دم   

دبیر انجمن های صنفی کارفرمایان استان هرمزگان، در رابطه با بی مهری بانک ها نسبت به تولید کننده ها، اظهار داشت: بانک ها غول های بزرگی شده اند که حتی ارگان های حکومتی نیز نمی توانند از پس آن ها بر آیند.

گلپور با بیان این که بانک ها هزاران میلیارد تومان وام به اشخاص خاص، بدون هیچ سفته و ضامنی اعطا می کنند، گفت: 750 میلیون وام گرفته بودم که حدود 600 میلیون تومان به بانک پول پرداخت کرده‌ام و اکنون 2/5 میلیارد تومان دیگر به بانک بدهکار هستم.

وی با گلایه از ارگان‌ها و مسئولان ذی‌ربط، اذعان کرد: تولید کننده باید درد خود را با چه کسی در میان بگذارد؟ اصلا گوش شنوایی برای حرف های ما وجود دارد؟

* کم‌کاری سازمان صنعت، معدن و تجارت را نمی‌توان نادیده گرفت

مدیرعامل سابق گروه صنعتی گاز آب پلیمر پارسیان اظهار کرد: بابت سهمیه مواد اولیه، کارخانه هم تراز ما در شیراز، سه تا چهار برابر ما سهمیه دریافت می‌کند که این موضوع به مدیریت ناصحیح و ناکارآمد در سازمان صنعت، معدن و تجارت هرمزگان مربوط می شود.

وی افزود: مواد اولیه سهمیه ای تنها برای چند روز پاسخ‌گوی ما است و سپس مجبور به تامین آن از بازار آزاد می‌شویم که این امر باعث افزایش قیمت و افت مزیت رقابتی ما در بازار می شود.

لوله

* کارشناس استاندارد لوله در هرمزگان نداریم

گلپور با گفتن این که تنها ضعف سازمان صنعت، معدن و تجارت استان این نیست، تشریح کرد: سازمان صنعت و معدن کارشناس استاندارد ندارد و ما مجبور هستیم برای کارشناسی استاندارد، تولیدات خود را به تهران ارسال کنیم.

وی در ادامه افزود: بعد از دو ماه انتظار برای دریافت جواب آزمایش استاندارد از تهران و پیگیری از هر سازمانی که می‌شناختیم، آخر سر لوله و تولیدات خود را در انبار سازمان آب و خاک یافتیم.

* اداره برق قوز بالا قوز مشکلات کارگاه های نیمه جان   

دبیر انجمن های صنفی کارفرمایان هرمزگان از عدم حمایت کافی سازمان ها و ادارات شکایت کرد و اذعان داشت: اداره برق به جای این که هوای صنایع کوچک به ویژه کارگاهایی که به صورت نیمه تعطیل در آمده اند را داشته باشد، هزینه برق را چند برابر حساب می‌کند.

وی به این که اداره برق همچنان برای کارگاه های نیمه تعطیل، برق را صنعتی حساب می‌کند، اشاره کرد و گفت: زمانی که کارگاه ما به صورت نیمه فعال، با حداکثر 5 روزکاری در ماه بود، مبلغ پرداختی بابت هزینه برق به دو تا سه میلیون می رسید.

گلپور در پایان از سختگیری های بی‎مورد در اخذ مجوز‌ها از اداره برق گلایه کرد و بیان داشت: باید ماه ها دوندگی کنیم تا بتوانیم جلوی محاسبه برق کارگاه های نیمه تعطیل به صورت صنعتی را بگیریم که معمولا هم اداره برق چنین مجوزی را صادر نمی کند.

تعطیلی کارگاه ها

* سخن پایانی

کم رونق شدن شهرک های صنعتی در ایران و حال وخیم آن در هرمزگان دلایل بسیاری دارد که از عمده دلایل آن باید به مشکلات در ساختار اداری، اختیارات محدود مدیران استانی، ناهماهنگ بودن بانک ها با اهداف کلان کشور و بومی نشدن قوانین تولید اشاره کرد.

با این حال چیزی که بیش از هر موضوعی خودنمایی می‌کند این است که اگر هر چه سریع تر برای این مساله چاره‌اندیشی نشود، فرهنگ کار و تلاش در حوزه ی صنایع کوچک از بین خواهد رفت و این موضوع بسیار خسارت بارتر است از نابودی کارخانه‌ها.