دانشگاه به عنوان مکان و نهاد دانش، بسترهای پویای رشد و پیشرفت در زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و مدیریتی جامعه را تامین می‌کند و به عنوان یک نهاد اجتماعی، برای جامعه و در خدمت نیازهای جامعه است.

دانشگاه با وجود ظرفیت‌ها و قابلیت‌هایی که دارند و خدمات شایان و در خور شایسته‌ای که به جامعه داشته‌اند، اما در ارتباط با صنعت و بخش‌های تولیدی و خدماتی با نارسایی‌هایی روبه‌رو هستند.

صنعت نیز همچون دانشگاه علی‌رغم توفیقات و دستاوردهایی که داشته است، آن گونه که بایسته است نتوانسته از ظرفیت‌های نهاد علم بهره وافی ببرد و ارتباط ساختارمند قوی و استواری بین این دو ضلع اصلی شکل نگرفته است.

در این بستر، هر گونه تلاشی که در ایجاد ارتباط دانشگاه، صنعت و جامعه نقش ایفاد نماید و در شکل گیری این گفتمان موثر واقع شود، ستودنی است.

یکی از ظرفیت‌های موثری که در این زمینه می‌تواند به عنوان نقطه اتصال و ارتباط کارآمد میان اضلاع سه‌گانه دانشگاه، صنعت و جامعه نقش ایفا کند و جشنواره ملی امیرکبیر  نیز به درستی آن را هدف‌گذاری کرده است، پایان‌نامه‌ها و رساله‌های دانشجویی است که با توجه به حجم انبوه مسائل و مشکلات صنعت و جامعه، هدایت این پارساهای دانشجویی در جهت پاسخگویی به نیازها و تقاضاها و دغدغه‌های مذکور، تحول بزرگی را در جامعه ایجاد خواهد کرد؛ به گونه‌ای که هم دانشگاه، هم صنعت و هم جامعه از این رویکرد منتفع خواهد شد. بدون تردید، باید تلاش کنیم با ایجاد زبان مفاهمه بین دانشگاه و صنعت، با قرارگرفتن در مسیر تولید علم و در افکندن بنیان‌های فکری و علمی، با ایجاد محیط و شرایط تحقیق و توسعه که پیشرفت پایداری را در توسعه صنعتی امکان پذیر  سازد، در جهت پاسخگویی به نیاز‎‌های فزانیده محیط به ویژه نیازهای جامعه و بازار کار نقش ایفا نماییم.

به جهاد دانشگاهی، اتاق بازرگانی و بنیاد نخبگان به عنوان متولیان این جشنواره که اکنون برگزاری چهارمین دوره این رویداد ملی را تجربه می‌کنند خداقوت و دستمریزاد می‌گویم و از خداوند متعال موفقیت شما را در پیشبرد و دستیابی به اهداف جشنواره که توسعه و تعالی جامعه را در پی دارد، مسالت می‌نمایم.