،  سردار منتظر المهدی در یادداشتی آورده است: جنگ، مفهومی گسترده از آوارگی، ترس، مهاجرت اجباری، تخریب، دود و آتش با خود به همراه دارد؛ مردانی در خط مقدم، زنانی پشتیبان و کودکانی که کودکی نکرده، زود بزرگ شدند و قد کشیدند.

اما دفاع مقدس  ما در کنار تمام مفاهیم جنگ سخت، دریایی بی ساحل از معنویت و فداکاری، ایستادن در سمت درست تاریخ و مقاومت تا پای جان، لاله زار شدن میدان حق علیه باطل و مسیر تهذیب نفس بود؛ مسیری که با ریختن خون جوانان وطن گلگون شد تا از هنوز تا همیشه، ایران و ایرانی، به اثبات رساند که پرچم تا عرش به اهتزاز است و پایین نخواهد افتاد.

هفتم مهرماه در تقویم جلالی، روز بزرگمردانی است که در کسوت فرماندهی، مجاهدت ها کردند، یاری رساندند و در نهایت خداوند نیز دستگیرِآنان شد و شهادت را قسمت شان کرد؛ همانانی که همواره وطن را از جان دوست‌تر می داشتند و از خودگذشتگیشان ، اثبات این مدعاست.

"دفاع مقدس" را پایمردانی «مقدسش» ساختند که ورد زبانشان ذکر و یاد خدا و عمل بر مدار حق و حقیقت بود؛ آنانی که نفس شیطانی را ذلیل و روح خدا را راهبر خود می دانستند.

مردان دفاع مقدس، شرف را سکه رایج روزگار خود کردند و خونشان را بهای رسیدن به بهشتِ برین.

 آری خالص شدن برای خدا، همان نقطه تمایز این عاشقانِ وطن و سینه چاکانِ گذشته از جان با سایرین بود.

فرماندهان جوان روزهای دفاع مقدس، الگوهایی موفق در مدیریت بحران و سختی ها بودند، برقراری نظم در عین بی نظمی جنگ تحمیلی، ساختن با کمبودها نقطه قوت این دلیرمردان و میراث ماندگار روزهای خون و ایستادگی است؛ اینکه جنگ را با جوانان پیروز شدیم به معنای آن است که اگر به نیروی جوانی نسل جدید و پای کار انقلاب اسلامی اعتماد شود،  دیگر میدان های حساس و پیشِ روی کشور را نیز فتح خواهیم کرد؛ یاد این سرفرازان و فرماندهان تا ابد گرامی.