،محسن کریمی، اظهار کرد:  تالاب‌های استان چهارمحال و بختیاری به دلیل قرارگیری در قلب زاگرس مرکزی و موقعیت کوهستانی، از ویژگی‌های طبیعی و اکولوژیکی بسیار ارزشمندی برخوردارند. این تالاب‌ها برخلاف بسیاری از تالاب‌های فلات مرکزی ایران، عمدتاً کوهستانی هستند و نقش پناهگاه مهمی برای تنوع زیستی و به‌ویژه پرندگان مهاجر ایفا می‌کنند.

وی تصریح کرد: مهم‌ترین تالاب‌های استان شامل تالاب بین‌المللی چغاخور، تالاب بین‌المللی گندمان، تالاب علی‌آباد، سولقان، چال‌تر و چال‌خشک می‌شوند که برخی از آن‌ها در فهرست تالاب‌های مهم کنوانسیون رامسر قرار گرفته و از ارزش زیستگاهی و گیاهی بالایی در سطح ملی و بین‌المللی برخوردارند.

کریمی ادامه داد: این تالاب‌ها هم از نظر گیاهی و هم از نظر جانوری دارای اهمیت ویژه‌ای هستند. تفاوت‌های اکولوژیکی هر تالاب باعث ایجاد گونه‌های گیاهی و جانوری متنوع می‌شود. برای نمونه، پس از احیای موفق تالاب گندمان، گونه گیاهی نادر «آلاله سفید» (Parnassia palustris) که حدود ۶۰ تا ۸۵ سال در زاگرس مرکزی مشاهده نشده بود، مجدداً در این تالاب رویت شد. این اتفاق نشان‌دهنده ظرفیت بالای احیا و ارزش گیاهی منحصربه‌فرد تالاب گندمان است. وجود گونه‌های گیاهی متفاوت در هر تالاب، ساختار اکوسیستم را تغییر می‌دهد و زیستگاه مناسبی برای حیات‌وحش فراهم می‌کند.

وی بیان داشت: در سرشماری‌های اخیر، بیش از ۵۰ هزار فرد پرنده آبزی و کنارآبزی با تراکم بالا در تالاب‌های استان ثبت شده است. گونه‌های شاخص شامل انواع اردک (اردک بلوطی، سرسفید، سیاه)، غازها (پیشانی‌سفید کوچک، خاکستری، آب‌خاکستری)، اگرت‌ها، خروسکولی‌ها، فلامینگو، درنای خاکستری، چنگر، حواصیل و بسیاری گونه‌های دیگر می‌شود. این تالاب‌ها زیستگاه دائمی و مهاجرتی برای بیش از ۱۰۰ گونه پرنده هستند و برخی از گونه‌ها در آن‌ها زادآوری نیز می‌کنند.

مدیرکل محیط زیست چهارمحال و بختیاری گفت: خوشبختانه تهدید گونه‌های غیربومی مهاجم در تالاب‌های کوهستانی استان ما بسیار محدود است. اما در زمان خشکسالی‌های شدید در فلات مرکزی (مانند تالاب‌های لیقوان، اراک و گاوخونی)، پرندگان مهاجر بیشتری به سمت تالاب‌های چهارمحال و بختیاری هدایت می‌شوند. این تالاب‌ها به عنوان ایستگاه نجات در مسیر کوریدور مهاجرتی شمال به جنوب عمل می‌کنند؛ پرندگان در اینجا زمستان‌گذرانی می‌کنند، برخی زادآوری انجام می‌دهند و سپس به مسیر خود ادامه می‌دهند.

وی اذعان داشت: تهدیدهای اصلی برای تالاب‌های استان شامل خشکسالی، برداشت بی‌رویه آب و آلودگی است، اما خوشبختانه تالاب‌های ما تحت برنامه مدیریت زیست‌بومی (اکوسیستمی) قرار دارند و وظایف هر دستگاه اجرایی به‌طور دقیق مشخص شده است. در ده سال گذشته توانسته‌ایم تهدیدات عمده را کنترل کنیم. حق‌آبه زیستی تالاب‌ها تعیین شده و بر ورود و خروج آب نظارت دقیق داریم. آب ورودی به تالاب گندمان صرفاً از چشمه‌های طبیعی و سالم اطراف تأمین می‌شود و هیچ آب کشاورزی یا فاضلابی وارد آن نمی‌گردد. در تالاب چغاخور نیز آب از چشمه‌های طبیعی مانند چشمه باباحیدر تأمین می‌شود.

کریمی خاطر نشان کرد: پروژه‌های عمرانی، ساخت‌وساز یا تغییر کاربری در حریم تالاب‌ها ممنوع است و طبق قانون حفاظت و احیای تالاب‌ها، حتی احداث گلخانه، دامداری یا هرگونه فعالیت کشاورزی در حریم ۱۵۰ متری تالاب‌ها منع قانونی دارد. پارسال برخی تالاب‌ها با خشکی مواجه بودند، اما امسال با بارش‌های مناسب، سطح آب تالاب‌ها بهبود یافته و مشکل کمبود آب مرتفع شده است.

وی عنوان کرد: نقش جوامع محلی در حفاظت از تالاب‌ها بسیار تعیین‌کننده بوده است. تجربه احیای تالاب گندمان نشان داد که بدون مشارکت و همراهی مردم محلی، این موفقیت بزرگ ممکن نبود. استان چهارمحال و بختیاری سه بار در کنوانسیون رامسر به عنوان «قهرمان احیای تالاب‌ها» انتخاب شده که بخش عمده این دستاورد مرهون همکاری صمیمانه جوامع محلی است. این مشارکت برای حفاظت پایدار تالاب‌ها ضروری و راهگشا خواهد بود.