، احسان حدادی در نشست خبری در مورد نتایج بازی‌های آسیایی ناگویا اظهار کرد: از لحاظ جامعه ورزش، کمیته المپیک و مردم ما نتیجه خوبی گرفتیم. مردم و رسانه می‌گویند خوب بوده است اما از نظر خودمان ضعیف عمل کردیم. زمانی که به فدراسیون دوومیدانی آمدم هیچ فردی را روی کاغذ نداشتیم که برای مدال به بازی‌های آسیایی اعزام کنیم. من همیشه خلائی در دوومیدانی کشور حس می‌کردم که همه‌اش می‌گوییم نمی‌شود و نمی‌تواند و ناامیدی در دوومیدانی وجود داشت اما من می‌دانستم که می‌شود.

او ادامه داد: روزی که من صحبت مدال المپیک کردم به من می‌خندیدند. اگر درست مدیریت می‌شدم الان سه مدال المپیک داشتیم. پس از اینکه مدال آوردم به آمریکا رفتم و فدراسیون می‌گفت پول نداریم و من را حفظ و نگهداری نکردند.

حدادی در مورد قول ۱۰ مدال دادنش گفت: وقتی من ۷۰ نفر می‌آورم و بگویم یک یا دو نفر مدال می‌گیرند، قطعا آن سیستم پاشیده می‌شود و بچه‌های من می‌گویند آن یک نفر چه کسی است اما همه بچه‌های ما انگیزه مدال داشتند.

رئیس فدراسیون دوومیدانی همچنین گفت:‌ اگر قرار بود دوومیدانی ایران نتیجه بگیرد باید می‌گفتم ۱۰ مدال می‌گیریم اما الان باختیم و بد هم باختیم. آقای نقی معمولی می‌گوید بد باختیم. اما تلاش می‌کنیم و باز هم قول می‌دهیم برای بازی‌های آسیایی بعدی ۱۵ مدال بگیریم.

حدادی همچنین گفت: اگر ۱۰ مدال هم می‌گرفتیم کار بزرگی نکرده بودیم. جامعه باید متوجه شود اگر مدال نگرفته‌ایم بی عرضه بوده‌ایم که نگرفته‌ایم. اگر در کمپ تیم‌های ملی می‌ماندیم و اینجا درست تمرین می‌کردیم و برای خودمان کلاس نمی‌گذاشتیم که "می‌دونید من کی‌ام" مدال می‌گرفتیم. اسم‌مان را تریلی نمی‌کشد اما مدال‌هایمان را ژیان می‌کشد.

او ادامه داد: به آقای طیبی (قهرمان پرتاب وزنه بازی‌های آسیایی) گفته‌ام مدال گرفته‌ای عیب ندارد، بگذار کنار دوباره شروع کن. اگر می‌خواهی مدالت را تکرار کنی باید فراموش کنی و دوباره ادامه بدهی. در مجموع من و فدراسیون دوومیدانی از عملکرد تیم ناراضی بودیم و شکست خوردیم. باید آسیب شناسی کنیم. از تجربیات سجاد انوشیروانی و علیرضا دبیر استفاده می‌کنم.

او در مورد اینکه چرا همراه تیم به ناگویا نرفت، گفت: فضای بازی‌های آسیایی همیشه برایم سنگین بود. آنقدر این فضا را دوست نداشتم که دوره ۲۰۱۸ رفتم و هتل گرفتم. موضوع دوم اینکه به نظر من مربیان تخصصی ورزشکاران باید به آنجا بروند. مربی آقای امیریان نشد. مربی خانم زارعی که نشد و ۵۰۰ میلیون تومان هم هزینه ویزا کردیم که نشد. در مورد خانم محیطی زاده گفتیم رشته‌اش هفتگانه است و گفتیم رشته آقای سپهرزاد دهگانه است. من دلیلی نمی‌بینم بروم. یک زمانی ورزشکار بوده‌ام و وقتی می‌دیدم اول اسم رئیس فدراسیون هست اما مربی من نیامده ناراحت می‌شدم. المپیک ۲۰۱۲ ماساژور من را نفرستادند. به همین خاطر من مربی خانم محیطی‌زاده را فرستادم تا این اتفاق نیفتد که آن اتفاق افتاد.

حدادی به به ماجرای دیسکالیفه شدن فاطمه محیطی‌زاده اشاره کرد و گفت: من در این فدراسیون بزرگ شدم، معروف شدم، مدال گرفتم و امروز هم مسئول آن هستم. از نظر خودم کوچک‌ترین عضو خانواده دوومیدانی هستم. کسی مثل من خیلی از مسائل این رشته را می‌داند. محیطی زاده را هر چند که اشتباهاتی داشته، از موضوع کنار می‌گذاریم، چون قرار است در آینده باعث شادی مردم شود و مدال بگیرد، البته به شرط اینکه در مسیر فدراسیون باشد.

وی ادامه داد: ما در زمستان سال گذشته سه مربی خارجی آوردیم و جلسات مختلفی برگزار شد. گفتیم که باید یک تیم تشکیل شود تا به مدال در ناگویا برسیم. مربی ایرانی خانم محیطی زاده حضور مربی خارجی را قبول نکرد. البته ما که یک سری پروتکل‌هایی داریم و برای هیچ کسی تغییر نمی‌کند. محیطی زاده سه ماه از اردوی ما جدا شد، اما دوستان در فدراسیون واسطه شدند و این ورزشکار برگشت. او در اردو حضور یافت و خواستار مربی تخصصی پرتاب نیزه، کفش و ... شد. زمانی هم که اعزام می‌شدند، گفتند که کمبودی نداریم. به سپهرزاد و بهزادی گفتم که در ناگویا مسئول هستند و باید حواسشان به محیطی زاده باشد، اما اجازه ورود سپهرزاد به موضوع را ندادند و خواستند که مدال برای خودشان باشد. در جلسه فنی همه چیز تست می‌شود و همه مسائل عنوان می‌شود. ما کارهای خودمان را انجام دادیم و اگر نتیجه‌ای حاصل نشود، تقصیر مربی و سرپرست است.

وی عنوان کرد: کسی را که کنار گذاشته‌ایم، الان منتقد فدراسیون در این ماجرا شده است. من دیروز به این جمع‌بندی رسیدم که چه کسی مقصر این ماجرا است. صحبت‌های همه را در این باره شنیدم، الان تصمیم گرفتیم که سرپرست تیم و مربی محیطی‌زاده به کمیته انضباطی دعوت شوند و باید پاسخگو باشند و هر تصمیمی بگیرند، قبول می‌کنیم. این مسأله را تا روز آخر پیگیری می‌کنیم، چون یک مدال از دوومیدانی گرفته شد. پوست من کلفت است و نگران انتقادها نیستم. تلاش می‌کنم این ورزشکاران مدال بگیرند و الگو باشند. الان الگوی بانوان در دوومیدانی، زهرا زارعی است و باید مراقب رفتار و حرکاتش باشد.

حدادی در مورد انتقادهایی که فرزانه فصیحی به او داشت، گفت: در ورزش قهرمانی وقتی سن بالا می‌رود، ورزشکاران از زمین و زمان ناراحت هستند. ما به خانم فصیحی خداقوت می‌گوییم. امیدوارم در ادامه مسیر خود موفق باشند. صحبت‌هایی شده است حتما صلاح دیده‌اند اما لطمه‌اش به من نمی‌خورد؛ لطمه آن به جامعه‌ای می‌خورد که در آن رشد کرده است اما در فدراسیون به روی او باز است. اگر من هم زمانی در فدراسیون نباشم جای من در میز بغل است چون جای ما در این فدراسیون است.

او ادامه داد: نباید از این موضوع غافل شد که کسی بی ادبی و بی‌احترامی کرد ببخشیم و به خدا واگذارش کردیم. اگر در روز بدرقه مقابل پرچم ایران گریه کردم دلی بود، من که نمی‌توانم مقابل پرچم پاکستان گریه کنم.

حدادی گفت: من خانم فصیحی را در اداره مهاجرت آمریکا تایید کرده‌ام. خوبی کرده‌ام اما بدی دیده‌ام. فکر می‌کنم مردم خودشان قضاوت می‌کنند.