، توماس مونیه در نشست خبری پیش از دیدار بلژیک مقابل ایران درباره تأثیر جنگ بر تیم ملی ایران گفت: معمولاً فوتبال و سیاست را با هم قاطی نمی‌کنم اما در شرایط فعلی جدا کردن این دو تقریباً غیرممکن است. به نظرم این اتفاق باعث شده تیم ایران متحدتر شود. نمونه مشابه آن را درباره اوکراین هم دیده‌ایم؛ زمانی که در لیگ ملت‌ها مقابل آن‌ها بازی کردیم و بازیکنانشان برای سربلند کردن مردم کشورشان انگیزه زیادی داشتند.

وی افزود: ممکن است برخی از بازیکنان ایران در جریان بمباران‌ها و درگیری‌ها اعضای خانواده خود را از دست داده باشند یا آسیب دیده باشند. وقتی چنین شرایطی وجود دارد، حس وطن‌پرستی قوی‌تر می‌شود و بازیکنان احساس مسئولیت بیشتری نسبت به مردم کشورشان پیدا می‌کنند. اگر من هم در چنین موقعیتی بودم احتمالاً همین احساس را داشتم و این مسئله بازی را برای ما بلژیکی‌ها سخت‌تر می‌کند.

مونیه درباره نقش مادرش در زندگی حرفه‌ای خود گفت: زمانی که کودک بودم مادرم تا حدی مدیر برنامه‌هایم محسوب می‌شد. البته بیشتر دوران کودکی‌ام را پدربزرگ و مادربزرگم از من مراقبت کردند اما مادرم همیشه تلاش می‌کرد نیازهای ما را تأمین کند و خوشحال باشیم. با وجود گذشت سال‌ها هنوز هم اطلاعات زیادی درباره فوتبال ندارد اما همیشه بزرگ‌ترین حامی من بوده است.

وی درباره شرایط زمین ورزشگاه سوفی در لس‌آنجلس گفت: اینجا شرایط برای ارائه فوتبالی سریع‌تر و پویا بهتر است و این موضوع هم برای بلژیک و هم برای ایران صدق می‌کند. در سیاتل که مقابل مصر بازی کردیم، چمن زمین بیش از حد بلند بود و به دلیل تابش آفتاب، زمینی که آبیاری شده بود خیلی سریع خشک می‌شد. در آن شرایط توپ به پا می‌چسبید و برای بازیکنانی که به دریبل و بازی‌های تک‌به‌تک علاقه دارند، شرایط ایده‌آلی نبود اما در لس‌آنجلس شرایط بهتر به نظر می‌رسد.

مدافع تیم ملی بلژیک درباره هم‌تیمی خود ماتیاس فرناندز-پاردو نیز گفت: او بازیکنی جنگنده است و از زمانی که از خنت به لیل رفت پیشرفت چشمگیری داشته است. مربیان در لیل به‌خوبی با او کار کرده‌اند. در ابتدا دوران سختی داشت اما فهمید که نباید به داشته‌هایش قانع باشد. حضور در جام جهانی در این سن و در حالی که پیش از این برای تیم ملی بلژیک بازی نکرده بود، فرصت بزرگی برای او محسوب می‌شود.

مونیه ادامه داد: فرناندز-پاردو ویژگی‌های خاصی دارد و اگر همین روند پیشرفت را ادامه دهد می‌تواند به تیمی بزرگ‌تر از لیل منتقل شود. حتی مدتی قبل درباره این موضوع با او صحبت کردیم. او تا حدی مرا یاد دیووک اوریگی در جام جهانی ۲۰۱۴ می‌اندازد؛ بازیکنی که پس از آن مسابقات به لیورپول رفت. البته اینکه در این جام جهانی چگونه از او استفاده شود موضوعی است که بعداً مشخص خواهد شد.