، پس از بیش از چهار دهه فعالیت مستمر در عرصه فوتبال حرفه‌ای، برانکو ایوانکوویچ سرمربی اهل کرواسی با اعلام رسمی بازنشستگی، از دنیای مربیگری خداحافظی کرد.

وی گفت: «مربیگری دیگر بس است؛ اکنون می‌خواهم وقت بیشتری را با خانواده‌ام بگذرانم.»

برانکو متولد سال ۱۹۵۴ در ورکوویتسا (کرواسی سابق یوگسلاوی) است و در زمستان امسال وارد ۷۲ سالگی می‌شود. این مربی آرام و منظم، نخستین بار به عنوان دستیار میروسلاو بلاژویچ در تیم ملی کرواسی در جام جهانی ۱۹۹۸ حضور داشت؛ تیمی که به عنوان سومی جهان دست یافت و در همان دوران برانکو خود را به‌عنوان چهره‌ای تئوریک و دقیق در فوتبال اروپا معرفی کرد.

پس از پایان دوران همکاری با بلاژویچ، وی در دهه ۲۰۰۰ میلادی هدایت تیم ملی ایران را بر عهده گرفت و با تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان حاضر شد. شاگردان او با ارائه بازی‌هایی تماشایی در مرحله مقدماتی آسیا عملکرد موفقی داشتند، هرچند حضورشان در جام جهانی با شکست مقابل مکزیک و پرتغال و تساوی برابر آنگولا به پایان رسید.

برانکو با گذشت زمان در سطح باشگاهی نیز درخشید. حضور وی در پرسپولیس تهران نقطه عطفی در فوتبال ایران بود. وی از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۸ هدایت سرخ‌پوشان پایتخت را در دست گرفت و با نظم، تفکر تاکتیکی بالا و شناخت روانی از بازیکنان ایرانی، تیمی قدرتمند و کم‌اشتباه ساخت.

در دوران حضور برانکو، پرسپولیس به سه قهرمانی پیاپی لیگ برتر، یک قهرمانی جام حذفی، سه سوپرجام ایران و نایب‌قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۸ دست یافت؛ موفقیتی که پرسپولیس را به قدرتمندترین تیم باشگاهی ایران و یکی از مدعیان اصلی قاره بدل کرد.

وی با آرامش، انضباط شخصی و ارتباط انسانی بالا، توانست محبوبیت ویژه‌ای میان بازیکنان و هواداران پرسپولیس پیدا کند. بسیاری از فوتبالیست‌های آن نسل از جمله علیرضا بیرانوند، وحید امیری، احمد نوراللهی و مهدی ترابی از سیستم برانکو به عنوان «مدرسه نظم و حرفه‌ای‌گری» یاد کرده‌اند.

پس از پایان دوران حضور در ایران، برانکو مدتی در تیم‌های الاتفاق عربستان و تیم ملی عمان حضور یافت اما هیچ‌گاه نتوانست دوران درخشان تهران را تکرار کند. وی در نهایت در مصاحبه‌ای کوتاه گفت: «به اندازه کافی روی نیمکت نشستم. اکنون وقت آرامش است.»

با بازنشستگی رسمی برانکو، پرونده یکی از مهم‌ترین مربیان خارجی تاریخ فوتبال ایران بسته شد. او نه‌تنها با افتخاراتش بلکه با رفتار حرفه‌ای، آرامش ذاتی و نگاه اخلاق‌محور خود، چهره‌ای متفاوت از مربی خارجی در ایران ارائه داد و الگویی خاص در ذهن علاقه‌مندان فوتبال بر جای گذاشت.