، در شبی که میلیون‌ها ایرانی چشم‌انتظار درخشش نماینده‌شان بودند، مهدی طارمی بازهم سرنوشتی تکراری برای فوتبال ایران نوشت؛ مهاجم ملی‌پوش کشورمان در حالی مدال نقره لیگ قهرمانان اروپا را بر گردن انداخت که حتی یک دقیقه هم فرصت بازی در فینال را پیدا نکرد. این اتفاق تلخ، یادآور خاطره‌ای است که ۲۵ سال پیش برای علی دایی ، اسطوره فوتبال ایران و آسیا نیز رقم خورد؛ او در فینال ۱۹۹۹ با بایرن مونیخ فقط تماشاگر زمین بود و ناامیدانه به مدال نقره رضایت داد.

پس از هفته‌ها جنجال و هیجان درباره احتمال فیکس‌شدن طارمی و امیدواری هواداران به ثبت لحظه‌ای تاریخی، سرمربی تیمش تصمیم گرفت نام او را فقط در فهرست ذخیره‌ها نگه دارد؛ بی‌آنکه حتی اجازه ورود کوتاه به میدان را بدهد. طارمی، که با نمایش‌های درخشانش تا نیم‌پایانی اروپایی‌ها پیش رفته بود، حالا فقط با عکس تیمی و سلفی نیمکت به یادگار، از بزرگ‌ترین فینال باشگاهی دنیا خاطره دارد.

برای دومین بار، رویای ایرانی‌ها برای حضور در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال اروپا، به مدال نقره‌ای محدود شد که وقتی در ویترین افتخارات قرار می‌گیرد، یادآور فرصت‌های از دست‌رفته و بازی‌هایی است که هرگز انجام نشد. حالا فوتبال ایران باید باز هم به امید ستاره‌های بعدی بماند؛ شاید یک روز، یکی از نمایندگانش بالاخره نه فقط نقره، که خاطره‌ای طلایی از قلب زمین فینال لیگ قهرمانان به یادگار بیاورد.