، ناهید کبیری، شاعر در متنی که در صفحه شخصی خود در فضای مجازی منتشر کرده، نوشته است: «همسر عزیز من، سیروس ابراهیم‌زاده بیمار نبود. سنگ کلیه داشت؛ سنگی مثل خودش بی‌آزار و آرام. ماه‌ها با کمی خون و سوزش ادرار به پزشک و اورژانس مراجعه کردیم و هر بار تنها آنتی بیوتیک گرفت تا سرانجام یک پزشک شریف با آزمایش سیتی اسکن سنگی را که از کلیه خارج شده بود پیدا کرد.

برای خرد کردن سنگ با لیزر، فنر موقت گذاشتند. تنها یک روز بعد سیروس با تب و لرز شدید و عفونتی سهمگین به بیمارستان بازگشت. دوباره او را به اتاق عمل بردند و استنت را عوض کردند، اما دیگر دیر شده بود. عفونت و عوارض پس از آن ریه‌هایش را درگیر کرد و سرانجام سیروس عزیزم را با حسرت سفر به ایران و بازگشت به خانه‌ای که دوستش می‌داشت، از ما گرفت.

اکنون من برای این پرسش‌ها پاسخ می‌خواهم:

 چرا بسیاری از پزشکان به سوگند بقراط وفادار نیستند؟ چرا در طول این همه ماه این همه آنتی بیوتیک بی‌دلیل به او تزریق کردند که در زمان نیاز دیگر تاثیری نداشت؟

استنت اول چه مشکلی داشت که به او اینفکشن داد و تعویض شد؟

سیروس ابراهیم‌زاده که در چند سال گذشته در امریکا به سر می‌برد، روز گذشته، ۳۰ شهریور در سن ۸۹ سالگی از دنیا رفت.