، احمد قربان‌زاده شاعر و نویسنده ایرانی، در سن ۷۸ سالگی و پس از چند سال ابتلا به عارضه حنجره، در تاریخ ۱۶ مهرماه ۱۴۰۴ چشم از جهان فروبست.

قربان‌زاده از چهره‌های تأثیرگذار شعر و داستان معاصر ایران بود که فعالیت ادبی خود را از دهه پنجاه آغاز کرد و نخستین دفتر شعرش با عنوان «آن سوی فاصله» در سال ۱۳۵۷ توسط نشر رز منتشر شد.

در طول بیش از پنج دهه فعالیت، او مجموعه شعرهایی چون «سپیده‌دمان فروردین»، «شناسنامه»، «چشمانت آفریقا»، «امپراتور بی‌سرزمین»، «شعر معشوقه من است» و «مارینا» را به جامعه ادبی ایران تقدیم کرد. در حوزه داستان‌نویسی نیز آثار قابل‌توجهی نظیر «سرو»، «زلزله گسلان به روایت مطبوعات» و پژوهش تاریخی «تاریخ خمیران، مافان و اشبلاء در گذر زمان» از او منتشر شده است.

احمد قربان‌زاده در میان هم‌نسلان خود به زبان تصویرگرانه و رویکرد انسانی در شعر شناخته می‌شد. مضامین آثار او عمدتاً بر عشق، جهان‌وطنی و وجدان جمعی انسان معاصر تمرکز داشت. درگذشت او به‌عنوان یکی از اصحاب وفادار قلم و خالق شعرهای تأمل‌برانگیز، خلأیی عمیق در فضای شعر و ادبیات امروز ایران بر جای گذاشت.