،با حضور دکتر پزشکیان  در جایگاه ریاست‌جمهوری، بسیاری از مردم استان این امید را دارند که نگاه یک "جراح قلب" به مسائل کشور، نگاهی دقیق، علمی و درمان‌محور باشد؛ نگاهی که پیش از هر اقدام، علت درد را شناسایی کرده و سپس نسخه‌ای مؤثر تجویز کند. اکنون پرسش افکار عمومی در مازندران این است: درد قلب این استان چیست و درمان آن چگونه ممکن است؟

مازندران یکی از ارکان امنیت غذایی کشور به شمار می‌رود. تولید برنج، مرکبات، محصولات باغی و آبزیان، سهم قابل توجهی در سبد غذایی ایرانیان دارد. با این حال، ضعف در تکمیل زنجیره ارزش کشاورزی و کمبود صنایع تبدیلی باعث شده بخش مهمی از ارزش افزوده محصولات، خارج از استان محقق شود. تولید در مازندران انجام می‌شود، اما سود نهایی در جای دیگر شکل می‌گیرد. این نارسایی ساختاری، یکی از مهم‌ترین چالش‌های اقتصادی استان است که نیازمند سیاست‌گذاری هدفمند و حمایت از سرمایه‌گذاری در صنایع تکمیلی است.

در حوزه گردشگری، مازندران همواره مقصد نخست سفرهای داخلی بوده است. در ایام تعطیلات، جمعیت استان چند برابر می‌شود و زیرساخت‌های جاده‌ای، خدماتی، درمانی و امنیتی تحت فشار جدی قرار می‌گیرند. با این وجود، مبنای تخصیص بودجه همچنان جمعیت ثابت استان است و «جمعیت شناور» در محاسبات اعتباری سهمی ندارد. این شکاف میان واقعیت میدانی و نظام بودجه‌ریزی، به فرسودگی زیرساخت‌ها و نارضایتی عمومی دامن زده است.

میلیون‌ها خودرو سالانه وارد استان می‌شوند و از ظرفیت‌های طبیعی آن بهره می‌برند، اما سازوکار پایداری برای جبران هزینه استهلاک زیرساخت‌ها تعریف نشده است. طراحی مدل‌های تأمین مالی محلی، از جمله عوارض هدفمند گردشگری با در نظر گرفتن عدالت برای ساکنان بومی، می‌تواند بخشی از این خلأ را جبران کند و منابعی پایدار برای توسعه استان فراهم آورد.

چالش دیگر مازندران، کمبود پروژه‌های ملی پیشران و فرصت‌های شغلی پایدار است. بسیاری از جوانان تحصیل‌کرده برای یافتن موقعیت‌های شغلی مناسب ناچار به مهاجرت می‌شوند. توسعه صنایع پاک، تقویت اقتصاد دریا محور، حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان و تسریع در تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام، می‌تواند زمینه‌ساز تثبیت جمعیت جوان و جلوگیری از خروج سرمایه انسانی شود.

امروز انتظار مردم مازندران مطالبه‌ای فراتر از عدالت نیست. آنان سهمی متناسب با نقش اقتصادی، کشاورزی و گردشگری خود در سطح ملی می‌خواهند. بازنگری در شیوه تخصیص بودجه با لحاظ جمعیت شناور، ایجاد منابع درآمدی پایدار استانی، تکمیل زنجیره ارزش تولیدات کشاورزی و تعریف پروژه‌های کلان اشتغال‌آفرین، می‌تواند نسخه درمان قلب این استان باشد.

مازندران ظرفیت آن را دارد که از استانی با مشکلات انباشته، به الگویی از توسعه متوازن و پایدار تبدیل شود. تحقق این هدف، نیازمند تصمیمات شجاعانه و نگاه ملی است؛ نگاهی که درد را ببیند، علت را تشخیص دهد و درمانی ماندگار تجویز کند.