،رانندگان مازندران هر روز در مسیرهای شهری و برون‌شهری با چاله‌ها، ترک‌های عمیق و وصله‌پینه‌های موقت آسفالت روبه‌رو هستند؛ وضعیتی که از کمربندی‌های پرتردد شرق استان تا خیابان‌ها و کوچه‌های شهرهای مرکزی و غربی امتداد یافته و امنیت و آرامش سفرهای روزانه را تحت تأثیر قرار داده است. صدای برخورد چرخ خودروها با آسفالت ترک‌خورده، جایگزین صدای عادی حرکت شده و هر عبور، نگرانی تازه‌ای از آسیب خودرو یا بروز حادثه به همراه دارد.

در داخل شهرهایی مانند ساری و قائم‌شهر، کنده‌کاری‌های مکرر دستگاه‌های خدمات‌رسان و ترمیم‌های غیراصولی با مصالح بی‌کیفیت، موجب شده عمر آسفالت معابر به‌شدت کاهش یابد. با هر بارندگی، ترک‌ها عمیق‌تر می‌شود و چاله‌ها گسترش می‌یابد؛ موضوعی که فشار اقتصادی ناشی از تعمیر خودرو، افزایش مصرف سوخت و اضطراب روزانه را به شهروندان تحمیل کرده و کیفیت زندگی شهری را کاهش داده است.

در محورهای برون‌شهری و کمربندی‌های پرتردد شرق و غرب استان از جمله گلوگاه، بهشهر، نکا، محمودآباد، تنکابن و چالوس نیز وضعیت آسفالت رضایت‌بخش نیست. کمبود اعتبارات و اجرای ترمیم‌های سطحی باعث شده چرخه تخریب ادامه یابد و رانندگان برای فرار از چاله‌ها ناچار به تغییر مسیر شوند؛ اقدامی که خود احتمال بروز تصادف و خطر برای عابران را افزایش می‌دهد. کارشناسان شهری، نبود نظارت مستمر، کنده‌کاری‌های غیراصولی و تخصیص ناکافی منابع مالی را از مهم‌ترین عوامل شکل‌گیری این وضعیت می‌دانند.

با وجود تصویب مصوباتی در شوراهای شهر و دستگاه‌های متولی برای بازسازی و بهسازی معابر، گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از این تصمیمات به‌صورت ناقص اجرا شده و بسیاری از اقدامات همچنان جنبه موقت دارد. به گفته کارشناسان، اجرای ناقص مصوبات نه‌تنها مشکل را حل نمی‌کند، بلکه هزینه‌های نگهداری و خطرات ایمنی را در آینده افزایش می‌دهد.

افزایش هزینه تعمیر خودرو، کاهش ایمنی تردد، اضطراب روزانه و محدود شدن دسترسی ایمن به خدمات شهری، از پیامدهای مستقیم این وضعیت است. کارشناسان تأکید دارند تنها با بازسازی اصولی، استفاده از مصالح استاندارد، نظارت یکپارچه و برنامه‌ریزی بلندمدت می‌توان چرخه تخریب را متوقف کرد؛ در غیر این صورت، زخم‌های آسفالت به تاول‌هایی بی‌درمان تبدیل خواهد شد که هر روز زندگی شهروندان مازندران را تحت تأثیر قرار می‌دهد.