به گزارش خبرنگار تجسمی خبرگزاری موج، شب گذشته در یک اقدام دسته جمعی و پس از اعلام انصراف ابراهیم حقیقی ، گرافیست و دبیر کل دوازدهمین جشنواره تجسمی فجر ، دبیران و داوران بخش های مختلف این دوره این جشنواره شامل بخش عکس، نقاشی، گرافیک، سفال، مجسمه سازی و تصویرگری از ادامه حضور در این جشنواره انصراف دادند.

این درحالی است که ابراهیم حقیقی و دیگر همکارانش این مسئله را از طریق صفحات شخصی خود در اینستاگرام به اطلاع عموم رسانده اند و تا این لحظه واکنشی از سوی معاونت هنری و یا دفتر تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به این استعفای گروهی نشان داده نشده است.

ابراهیم حقیقی در پستی نوشت: 

"یاران ناشناخته ام

چون اختران سوخته

چندان به خاک تیره فرو ریختند سرد

که گفتی

دیگر، زمین، برای همیشه، شبی بی ستاره ماند. ا. بامداد

با پوزش و احترام به هنرمندان، داوران،

دبیران و همکاران مهربانی که در جشنواره تجسمی فجر در کنار هم بودیم و کارها کردیم و دیگر نیستیم. با چشم اشکبار و رنج غمبار از دست رفتن هموطنان و فرزندان بلند قامتمان و با روحی آزرده ، من هم بی یاری شما ، در فضای تلخکامی و دروغ، ناتوانم از برگزاری جشنواره ای که قرار بود نشان شادمانی باشد و پیوند. چرا که شادمان نیستم و نیستیم."

طبیعتا حوادث اخیر تلخ و دردناک بوده و هنرمندان به عنوان قشری حساس و متاثر از شرایط اجتماعی، به بیان و بروز احساس خود خواهند پرداخت. آنچه مسلم است در هم تنیدگی چالش های بیرونی و داخلی مسئله را بغرنج کرده و کشور را در شرایط خاصی قرار داده است.

ده سال پیش و در سال های آغازین برگزاری این جشنواره، حواشی زیادی از سوی برخی هنرمندان بویژه رشته کاریکاتور برای این جشنواره ایجاد شد. سال گذشته نیز ترکیب شورای سیاست گذاری و مجریان منتخب  هادی مظفری برای این جشنواره مهم از سوی هنرمندان انقلابی با انتقادات جدی مواجه شد. 

وی نه تنها به دغدغه دلسوزانه هنرمندان وقعی ننهاد بلکه در نشست خبری مدعی شد اصطلاح هنرمند انقلابی وجود خارجی ندارد! حال باید دید که وی مشکل پیش آمده از سوی هنرمندانی که مورد نظرش بودند را چگونه حل خواهد کرد. آیا گزینه ای به جز همراهی هنرمندان متعهد خواهد داشت تا آنچه که با بودجه ملی اداره می شود و یک سرمایه ملی است و به هیچ گروه و جناح سیاسی تعلق ندارد، بلکه متعلق به جامعه هنری و بویژه جوانان امیدوار به آینده است را از کوران حوادث عبور دهد؟

شاید بهتر باشد پیش از هر چیز با بدست گرفتن ابتکار عمل و پاسخ مناسب به احساسات جریحه دار شده مردم، جلوی حادتر شدن شرایط و تنگ شدن فضا بر آحاد قشر هنری، زمینه همراهی مناسب هنرمندان با مردم داغدار در قالب بخشی از جشنواره فراهم شود تا هنرمندان و مردم نیز انعکاس آنچه بر آنها می گذرد را در این رویداد هنری ببینند.

گرچه شاید بیش از اینها نیاز باشد و از همه مهمتر شفاف سازی در این معاونت وزارت ارشاد در مورد مبهمات بسیاری که وجود دارد از ریشه ای ترین راه کار ها قلمداد شود.

بیشتر بخوانید:

شجاعی طباطبایی: این جشنواره دیگر نه تجسمی است نه با فجر نسبتی دارد/حتی ونیز هم نگاه خودش را به موضوعات روز دارد

شجاعی طباطبایی: آقای وزیر چهلمین سال انقلاب و این شورای سیاست گذاری؟!/سیاسی نباشیم اما سیاست داشته باشیم

میرهاشمی: سعی کردیم مانع هدف شدن جشنواره شویم/نه رقیب بینال‌ها بودیم نه شبیه آنها/به احترام هنر و هنرمند استعفا دادم

سید عباس میرهاشمی:  برای حضور در شورای سیاستگذاری با من صحبتی نشد/بعد از یک دهه جشنواره تجسمی نیاز به بازنگری جدی دارد/نبود فضای مناسب هنری در بسیاری از استانها مایه سرافکندگی است

آقایی: طی چهار دوره دبیری آیین نامه‌ای ندیدم/در تقویم رخدادهای تجسمی جهان نیستیم/ پیشنهاد من تغییر عنوان جشنواره به فستیوال هنر فجر است

آقایی: خانه هنرهای تجسمی شکل بگیرد/ رفتار متناقض هنرمندان نسبت به جشنواره فجر/پارکینگ گالری نیست