به گزارش خبرگزاری موج به نقل از ستاد اطلاع رسانی یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر، روح الله شمسی‌زاده ملکی، دبیر رشته مجسمه یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر، ‌درباره تفکیک ۱۰ رشته هنرهای تجسمی در جشنواره یازدهم گفت: یک رویداد شامل اجزای متفاوتی است که کنار هم قرار گرفتن آنها یک کل منسجم را می‌سازد. ما در دورانی به سر می بریم که به سمت برداشتن مرزها حرکت کرده است و فاصله بین رسانه‌ها از بین رفته و حتی بحث تداخل رسانه‌ها وجود دارد. از همین رو این تفکیک نباید باعث شود رویدادی با ۱۰ رویکرد مختلف داشته باشیم، بلکه باید هماهنگی میان این ۱۰ رشته وجود داشته باشد.

وی تاکید کرد: از سوی دیگر جداسازی رشته های هنرهای تجسمی باعث می‌شود نگاه تخصص‌محور در جشنواره به وجود بیاید و بهترین‌ها در هر رشته انتخاب شوند. این نگاه تخصصی باعث شود که در نهایت هماهنگی میان بخش‌ها وجود داشته باشد.

شمسی‌زاده ادامه داد: جشنواره تجسمی فجر سالهاست که به صورت فستیوال برگزار می‌شود اما به نظر من امسال تغییرات بنیادین در آن رخ داده است. این جشنواره به لحاظ حجم عملیاتی، مهمترین رویداد تجسمی کشور است، اما باید بررسی شود که تأثیر آن در سال‌های گذشته به اندازه نامش بوده است یا نه. امسال صحبت‌های جدی در شورای سیاستگذاری مطرح شد تا تدابیری برای بازدهی بیشتر جشنواره اندیشیده شود.

دبیر رشته مجسمه یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر با اشاره به حضور گالری‌ها در این دوره از جشنواره اظهار کرد: امسال ملاک انتخاب آثار هنرمندان، پیشرو بودن و فرزند زمان خویش بودن آنهاست و اینکه چگونه این مهم در اثرشان تجلی پیدا کرده است. اما بخش دیگری از آثار در تعامل با گالری‌هایی که در حوزه هنر تجسمی پویا هستند به جشنواره وارد می‌شود. نکته مهم در بخش حضور گالری‌ها این است که آثار متأخری که در جریان برنامه سالانه گالری‌ها به نمایش در آمده اند در این جشنواره شرکت داده شود.

این هنرمند اضافه کرد: وقتی اثری در گالری به نمایش در می‌آید یک مسیر آزمون و خطا را طی کرده است. گالری ها در طول سال فرآیندی را سپری می‌کنند و از دل آن چند هنرمند را که می‌توانند نماینده اندیشه آنها باشند در جشنواره معرفی می‌کنند. بدین ترتیب جشنواره تجسمی فجر می‌تواند کارنمای سالانه حوزه تجسمی کشور باشد و مخاطبان برآیندی از کل جریان تجسمی کشور را مشاهده می‌کنند.

شمسی‌زاده درباره موضوعی بودن یا نبودن جشنواره گفت: بخش عمده رویدادهای هنری که در دنیا برگزار می‌شوند یک درون‌مایه و تم برای آثار در نظر می گیرند. اما نکته اینجاست که باید با توجه به زمان‌بندی در نظر گرفته شده برای فستیوال، فرصتی به هنرمند داده شود تا بتواند به آن موضوع فکر کند. با این حال وجود تم و موضوع در یک رویداد هنری الزامی نیست. به عنوان مثال در بینال ونیز دو بخش وجود دارد، در بخشی که به کشورهای مختلف اختصاص دارد موضوع مطرح نیست، اما بخش رقابتی حول یک محور می‌گردد. این نکته می‌تواند در جشنواره فجر نیز رعایت شود اما مسئله زمان‌بندی بسیار مهم است و در شب اختتامیه جشنواره باید تم سال آینده معرفی شود تا کسانی که قصد شرکت در آن را دارند بتوانند روی آن موضوع تفکر کنند.

وی بیان کرد: جشنواره فجر باید نیازسنجی انجام دهد تا مشخص شود که به دنبال چه چشم‌اندازی از این رویداد است. اگر روزی توانستیم این جشنواره را به عنوان گسترده‌ترین رخداد تجسمی کشور به هنرمندان و مخاطبان معرفی کنیم، جشنواره در کار خود موفق بوده است. جشنواره می‌تواند فضای دیده شدن را برای هنرمندان فراهم کند و از سوی دیگر جامعه را تحت تاثیر خود قرار دهد و باعث شود مخاطبان با بدنه حرفه‌ای هنر ارتباط برقرار کنند.

گفتنی است بیژن غنچه پور، سید مجتبی موسوی و مرتضی نعمت اللهی داوری این ‌رشته را به عهده دارند.‌

یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر با دبیری ابراهیم حقیقی در بهمن ماه 1397 ‌برگزار ‌می شود. در این ‌جشنواره سید امیر سقراطی دبیری هنری و محسن سلیمانی ‌دبیری اجرایی را ‌عهده دار هستند.‌