به گزارش خبرگزاری موج به نقل از روابط‌ عمومی شبکه «آی‌فیلم»، اکبر عبدی با اشاره به این که کار کمدی سخت‌تر از فیلم جدی است، گفت: متأسفانه در سینمای ایران، فکر می‌کنیم فیلمی که جدی باشد و مردم را بگریاند، هنری است و فیلم های کمدی را جدی نمی گیریم در صورتی که کارهای کمدی سخت تر است و همیشه در هر فرهنگی و در هر جای دنیا هنرپیشه‌های کمدی به اندازه انگشتان دست و کمتر از سایر هنرپیشه‌ها هستند.

وی درباره پذیرفتن نقش زن در کارنامه کاری‌اش توضیح داد: وقتی در نقش‌هایی که به من پیشنهاد می‌شود به یک منطق نرسم، آن را قبول نمی‌کنم. بعد از فیلم سینمایی «آدم برفی» بود که پیشنهادات زیادی به من شد که نقش زن را بازی کنم؛ اما تا امروز ۴ بار این کار را انجام دادم.

عبدی با بیان اینکه نقش زن برای خودم هم هیجان‌انگیز است و این موقعیت برای هر کس پیش نمی‌آید، افزود: وقتی فیلم سینمایی «آدم برفی» به من پیشنهاد شد، آقای عبدالله اسکندری گفتند که از ابتدا این نقش را برای تو در نظر گرفتم و من وقتی دیدم قصه جذابی دارد،  آن را پذیرفتم.  

بازیگر فیلم سینمایی «خواب‌زده‌ها» از شرطش برای پذیرفتن نقش زن در این فیلم گفت: با رضا عطاران شرط گذاشتم. گفتم می‌آیم گریم می‌شوم. وقتی مردم و خودم و شما پذیرفتیم که واقعاً مادرت شدم، قبول می‌کنم که این نقش را بازی کنم؛ اما اگر ما بین مامان و بابا بودم، این نقش را بازی نمی‌کنم.

وی ادامه داد: پس از گریم  آمدم بیرون تاکسی گرفتم. در طول مسیر کسی من را نشناخت و با همان گریم که چهار ساعت طول می‌کشید رفتم به منزل و باز هم در آن ساختمان کسی من را نشناخت و این گونه شد که آن نقش را بازی کردم.

عبدی درباره بازی ماندگارش در فیلم «مادر» گفت: مرحوم علی حاتمی در سر صحنه فیلم سینمایی «مادر» به من گفت که سیمرغ را می‌گیری. دوبلور من در این فیلم و در فیلم سینمایی «دزد عروسک‌ها» منوچهر اسماعیلی است که دستشان را می‌بوسم. او در کار دوبله آنقدر استاد است که دقیق مثل خودم حرف زده است و  من وقتی این فیلم‌ها را نگاه می‌کنم فکر می کنم خودم صحبت  کرده‌ام. این فیلم یک دیالوگ خیلی ماندگار دارد که غلامرضا می‌گوید: «مادر مرد... از بس که جان ندارد...».

این بازیگر نقش های ماندگار سینما و تلویزیون که این روزها خود را برای تهیه کنندگی و کارگردانی و بازیگری همزمان در دو اثر  آماده می کند، در پایان اظهار کرد:  می‌شود گفت هیچ هنرپیشه‌ای، هیچ وقت تا آخر عمرش هم نخواهد توانست اوج و انتهای بازیگری را ارائه کند و بازیگری و هر هنری دیگری هیچ وقت نقطه پایان ندارد. با این حال بازیگر و هنرمند هیچ وقت از کار خود خسته نمی‌شود.