به گزارش خبرگزاری موج، کتاب مقررات شهری نوشته امیلی تالن به تازگی با ترجمه امیر شکیبامنش و مرتضی امیرغلامی توسط مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهرداری تهران منتشر و راهی بازار نشر شده است.

این کتاب از جمله آثاری است که طی سال های گذشته در حوزه ضوابط و مقررات شهری نوشته شده اند. کتاب پیش رو بر این نکته تاکید دارد که متمرکز شدن بر مقررات و دستورالعمل های کالبد توسعه شهر و بازساماندهی آن ها راهکاری در جهت بهبود شرایط کیفی زیست در شهر محسوب می شود. به عبارت دیگر با کمک اصلاح مقررات شهری می توان در انتظار نتایج اجرایی مناسب در راستای بهبود کیفیت محیط بود.

فرضیه کتاب «مقررات شهری» بر این اصل استوار است که مقررات شهری و دستورالعمل ها می توانند به مدیران، برنامه ریزان و طراحان شهری کمک کنند تا به سطحی مناسب از کیفیت در فضاهای شهری دست پیدا کنند، به نیازهای متنوع عملکردی و زیبایی شناختی شهروندان پاسخ منطقی دهند و به شکل گیری مکان های باکیفیت، پویا، سرزنده، خلاق و پاسخ ده کمک کنند.

مترجمان کتاب معتقدند مقررات شهری و دستورالعمل ها می توانند به مدیران، برنامه ریزان و طراحان شهری کمک کنند تا از دستیابی به حداقل سطح کیفیت در فضاهای شهری اطمینان حاصل کنند؛ هرچند با این کار محدودیت هایی را برای گروه های مختلف حرفه ایجاد کنند. نویسنده کتاب در این اثر، به تاثیری که کدها و مقررات شهری می توانند روی الگوها، کاربری ها و فرم شهر داشته باشند، اشاره دارد.

گرچه بیشتر مثال های درج شده در کتاب از شهرهای آمریکا و با تاکید بر مقررات منطقه بندی هستند، اما سیر تحول کدها و مقررات، نحوه اجرا و نظارت و رابطه بین پایایی و پویایی از یک سو، و روش هایی که توسعه دهندگان برای استفاده بهینه و یا تخطی از این مقررات و قوانین به کار برده اند از سوی دیگر، می توانند برای تدوین مقررات و کدهای مشابه در شهرهای ایران نیز مورد استفاده قرار بگیرند.

این کتاب ۷ فصل دارد که عناوین شان به این ترتیب است: مقدمه، قانون مند ساختن مکان، الگو، کاربری، فرم، اصلاح مقررات شهری، گفتار پایانی.

در قسمتی از این کتاب می خوانیم:

در مجموعه ای از قوانین تدوین شده برای آپارتمان های نیویورک، تاثیر ضوابط و مقررات بر روی فرم ساختمان ها مشهود است. شکل ۵.۱۱ تصویری از نیویورک امروز است که فرم های ناشی از سه ضابطه مختلف را نشان می دهد: قانون سال ۱۸۶۷، که وجوه حداقل یک پنجره برای هر اتاق را الزامی می نمود؛ قانون سال ۱۸۷۹، که وجود هوارسان را الزامی می دانست، و قانون سال ۱۹۰۱، که وجود یک حیاط را برای آپارتمان ها ضروری می نمود. در این میان، قانون سال ۱۸۷۹ بواسطه لحاظ نمودن الزامات هوارسانی، به ایجاد ساختمان های «دمبلی شکل» منجر گردید؛ موضوعی که خود مشکلاتی را نیز پدید آورد؛ در واقع، فضاهای تخصیص یافته به هوارسان ها تبدیل به مکان هایی شده بود که ساکنین زباله های خود را آن جا می ریختند.

این کتاب با ۳۷۹ صفحه مصور، شمارگان هزار نسخه و قیمت ۱۷ هزار تومان منتشر شده است.