محمودرضا امینی - خبرگزاری موج، همزمان با سیزدهم آبان ماه دیگربار ضدیت ایرانیان با سیاست‌های مستکبرانه دولت آمریکا به اوج رسیده و از سیاستمداران و مدیران کشور نیز همین روحیه را مطالبه می‌کنند. این روز پیام‌های زیادی دارد، هم پیام‌هایی سلبی و هم پیام‌هایی ایجابی. با گذشت بیش از دو سال از امضای توافق هسته‌ای و بدعهدی‌های این کشور به نظر می‌رسد باید هم به پیام‌های سلبی 13 آبان توجه کنیم و هم در مقابل پیام‌های ایجابی آن را دریابیم.

پیام‌های سلبی 13 آبان

در سال‌های اخیر مدیران و راهبران سیاست خارجی ایران مرتکب دو اشتباه بزرگ شدند؛ آن‌ها فراموش کردند که در فرهنگ سیاسی انقلاب اسلامی، آمریکا گرگ‌صفت، استکبارگر، دشمن است. در تاریخ ایران مدرن هرگاه مسئولان کشور نسبت به این موضوع بی‌توجه شدند و پنداشتند آمریکا دشمن نیست و یا دست‌کم قابل‌مذاکره است، مجبور شدند امتیازات زیادی را بدهند، سکوت کنند و برای رعایت مصالح مذاکرات، برخی از شعارهای انقلابی خود را نادیده بگیرند.

دومین اشتباه مدیران و سیاست‌گذاران در سال‌های اخیر، ترسیدن از آمریکا بود. گروهی تصور کردند که اگر با آمریکا مذاکره نکنیم، انقلاب از دست می‌رود و یا کشور از بین می‌رود. این در حالی است که می‌بینیم همان رئیس دولت و وزیر خارجه که طرفدار مذاکره با آمریکا بودند، امروز می‌گویند آمریکا قابل‌مذاکره نیست و کسانی که احمق هستند با این کشور مذاکره می‌کنند.

اشتباه سوم؟

تعداد اشتباهات وقتی به سه می‌رسد که مدیران و مسئولان کشور هنوز باور ندارند که آمریکا در پیشبرد اهداف خود، «عقبه‌ای اروپایی» دارد. اروپایی‌ها، خصوصاً انگلیس و فرانسه و حتی گاهی آلمان و اسپانیا، یاران و ابزارهای استکبارگری آمریکا هستند و در این راستا به واشنگتن کمک می‌کنند.

البته رئیس‌جمهور در خلال صحبت‌های خود درباره آمریکا اخیراً به‌صورت تلویحی و ضمنی از موضع پیشین خود مبنی بر طرفداری از رابطه با آمریکا، عقب نشسته ولی باید عذرخواهی دراین‌باره از مردم ایران به‌صورت رسمی هم انجام شود.

دشمنی آمریکایی‌ها با ایران امروز به حدی رسیده که به‌صراحت از «دشمنی با ملت ایران» دم می‌زنند و ملت ایران را ملتی ناآگاه از روابط بین‌الملل، ناآرام می‌دانند. البته ملت ایران هم زیر بار زورگویی آن‌ها نخواهند رفت. همین عداوت علنی باعث شده حتی آن دسته از مردم که در این خصوص تردید داشتند نیز از باطن آمریکایی‌ها باخبر شوند. گروه‌هایی هم که همچنان دل در گروه آمریکا دارند و نسبت به آرمان‌های انقلاب بی‌تفاوت هستند، اکنون دیگر نمی‌توانند نظرات خود را ترویج دهند.

با اقدامات ضد ایرانی اخیر قانون‌گذاران آمریکایی ما باید به برداشت جدیدی درباره دشمنی میان دو کشور برسیم و آن «دشمنی همیشگی» آمریکا با ایران است. وقتی می‌بینیم که آمریکا با خوی استکباری همیشه و در زمینه ‌های مختلفی دشمنی با ایران را ادامه می‌دهد و از سوی دیگر ایران نیز با فرهنگ ویژه تسلیم‌ناپذیری در برابر این استیلا جویی ایستاده پس دشمنی میان دو طرف دائمی و همیشگی است.

پس از اقدامات اخیر آمریکایی‌ها دیگر طرف ایرانی هیچ‌گاه نباید به سمت مذاکره با آمریکا برود، حتی اگر آمریکایی‌ها برای مذاکره التماس کنند.

چنانچه پس‌ازاین مدیران کشور تصور کنند به‌صرف اینکه سیاستمدار و یا دیپلمات هستند می‌توانند با آمریکا مذاکره و همکاری کنند، حتماً و قطعاً از ارزش‌های انقلاب و خون‌های ریخته شده غافل مانده‌اند و از تلاش‌های انجام‌شده برای استقلال کشور بی‌خبرند.

قطعاً آن‌ها از پنجه‌های فولادین آمریکایی که به‌سوی کشور دراز شده، حمایت‌های مادی و معنوی دریافت کرده‌اند.

تاریخ به یاد نمی‌آورد که آمریکا خیر ایران را خواسته باشد و حتی هیچ دوست خانوادگی آمریکایی نیز از دشمنی با دوست خانوادگی ایرانی‌اش نخواهد گذشت.

وقتی‌که کنگره آمریکا تنها با دو رأی مخالف تحریم ایران را تصویب می‌کند، چه فرقی بین دموکرات و جمهوری‌خواه وجود دارد؟

اگر ما خود را دشمن آمریکا بدانیم و به این دشمنی پایبند باشیم، لاجرم از این کشور نخواهیم ترسید. سعی می‌کنیم خود را مجهز کنیم.

اهمیت حفظ توازن قوا در مقابله با آمریکا

راهکار مهم درزمینه  رویارویی برابر با آمریکا، «حفظ توازن قوا» در همه زمینه‌ها است. وقتی آمریکا از گزینه نظامی علیه ایران سخن می‌گوید، ایران باید بُرد موشک‌هایش را ارتقا دهد وقتی آمریکا درصدد نفوذ فرهنگی است، ایران باید توسعه فرهنگی خود را ارتقا دهد.

این را باید بدانیم که آمریکا و دولت‌های هم‌پیمانان آن، با مشکلات و چالش‌های زیادی دست به گریبان هستند. هم درزمینه ‌های امنیتی، هم اقتصادی، هم فرهنگی و هم سیاسی؛ چالش‌های مختلف آن‌ها باید به فرصت‌های ما مبدل شود. چرا آن‌ها می‌توانند از مشکلات و چالش‌های ما استفاده کنند، ولی ما نمی‌توانیم؟