شور شب هفتم محرم (۲۴ مرداد ۱۴۰۰)

روشن تر از خورشید و ماهه

این نور اباعبدالله

تو روضه کربلا معلومه

راهو بشناسیم از بیراهه

بیراهه یعنی دور از یارم

بی عشق  بی نبض و بیمارم

الحمدلله توی قلبم

حسین بن علی رو دارم

یا اباعبدلله

قلب من تسلیمه

با تو میشم بیمه آقا آقا آقا

یا اباعبدلله

شب و روز من با

کربلا تنظیمه آقا آقا آقا

یا اباعبدلله

کربلا مستیمه

بهترین اقلیمه آقا آقا آقا

ای حسین جانم جانم جانم جانم

دمام زنی شب هفتم محرم (۲۴ مرداد ۱۴۰۰)

دست بر کشتن این ذریه دیگر نزنید

داس بر قامت این تازه صنوبر نزنید

شور شب هفتم محرم (۲۴ مرداد ۱۴۰۰)

عشق دلخواهه

برای عاشقی همیشه بهترین راهه

مثل چشم بهم زدن زندگی کوتاهه

برو کربلا که این سیر الی الله

ای دنیا ببین که دنیامه کربلا

الحق بهترین سرانجامه کربلا

غبطه میخورم به خدام کربلا

مستم می‌کنه چقدر نام کربلا

ای معشوق ازلی

حسین بن علی

دمام زنی شب هفتم محرم (۲۴ مرداد ۱۴۰۰)

بنویسید شدم پیر اباعبدلله

نوکری پیر به تعبیر اباعبدلله

بنویسید که از کودکی ام تا حالا

بوده ام پا به زنجیر اباعبدلله

طفل جانم که چنین شیر شده در پیری

خورده در کودکی اش شیر اباعبدالله

شیر مهر پسر فاطمه را کامم

در ازل ریخت علمگیر اباعبدلله

روز و شب در پی برپایی نامش هستم

فکر و ذکرم شده درگیر اباعبدالله

یاحسین یا مظلوم