میاد خاطراتم جلوی چشام

تمر ذکریاتی أمام عیونی

 

من اون خستگی تو راهو می خوام

أرید تلک المشقة فی الطریق

 

می‌خواستم مثه اهل بیت حسین

أرید أن أمضی فی هذا الطریق

 

با اهل و عیالم، پیاده بیام

بأهلی کما کان الحسین مع أهل بیته

 

آه حسرت توو سینمه و می باره چشام به پای غمت

قلبی ملیء بآه الحسرات، تذرف عیونی دموعا لحزنک

 

این غم کم نیست لیاقتشو ندارم آقا، بیام حرمت

لیس هذا الحزن بقلیل، وأنا لا أستحق أن آتی إلى حرمک

 

جاده به جاده، پای پیاده

بکل طریق، أخطو خطواتی

 

جا موندم اما زائر زیاده

بقیت أنا رغم کثرة الزوار