کریم لک‌زاده در گفت‌وگو با سارا کنعانی خبرنگار خبرگزاری موج گفت: گروه هنر و تجربه انگیزه تولید را به فیلمسازان جوان بازگردانده و باعث شده جسورانه به کار خود نگاه کنند. از نگاه من حتی می‌توان آن را یک موج نو در این سینما نامید و  ارزش و اهمیت بالای آن را از همین منظرگاه دریافت. همین اهمیت فوق‌العاده هم هست که مسوولیت همه را بالاتر می‌برد. او گفت:  گروه هنر و تجربه یک اتفاق خیلی مهم در سینمای ایران است. این گروه بستری فراهم کرد تا همه آنها که دچار سرخوردگی شده بودند یک بار دیگر به کار خود امیدوار شوند و فیلم‌هایشان مجال دیده شدن را پیدا کنند. هنر و تجربه یک قدم خیلی نو در سینمای ایران بود و همه کسانی که آن را سر پا کردند می‌دانستند ذات آن، صرفا برای دیده شدن و سر و صدا کردن نیست. او در ادامه توضیح داد: ما نباید کاری کنیم که به ماهیت گروه هنر و تجربه خدشه‌ای وارد شود. در حال حاضر فیلمی مثل «ایستاده در غبار» را در گروه هنر و تجربه اکران می‌کنند، در حالی که عنوان بهترین فیلم جشنواره از با خود دارد و در هر سالنی پذیرفته می‌شود. فیلمی مثل «لانتوری» هم از آنجا که همه مردم منتظر تماشایش هستند مورد توجه همه سالن‌هاست و فیلم فرهادی هم که دیگر نیازی به تبلیغ کردن ندارد. پس این آثار چه نیازی به اکران شدن در گروه هنر و تجربه دارند؟ لک‌زاده همچنین تأکید کرد: به نظر من اکران شدن فیلم‌های مطرحی که در گروه آثار هنر و تجربه قرار نمی‌گیرند اما سالن‌های آن را اشغال می‌کنند اتفاقی است که به خود گروه هنر و تجربه کمک می‌کند و نه فیلمسازان آن. مگر نه اینکه ذات گروه هنر و تجربه حمایت از آثار مهجور است؟ بنابراین کسانی که چنین بستری را پایه‌گذاری کرده‌اند از ابتدا به رونق گیشه و سالن‌های پر ازدحام و ... فکر نمی‌کردند. قشر فرهیخته و فرهنگی مخاطب سینمای هنر و تجربه برای گذران وقت به سینما نمی‌آید و هنرو تجربه هم نباید به دنبال عوام باشد. در حال حاضر با افتخار می‌گویند هشت درصد از مخاطبان فیلم «ایستاده در غبار» این اثر را در گروه هنر و تجربه تماشا کرده‌اند. من می‌خواهم بدانم کجای این اتفاق افتخار برانگیز است؟ هنر و تجربه می‌تواند به اکران فیلم‌های توقیف مانده یا مهجور شده تفاخر کند و به این ترتیب به هویت اصلی خود نزدیک‌تر شود.