به گزارش مهدی جمشیدیان خبرنگار خبرگزاری موج جام جهانی فوتبال و بازی های آسیایی جز رقابت های معتبر به شمار می رود که برای جامعه بالنده و جوان ما، مرتبه ای رفیع دارد و خرد و کلان و ریز و درشت برایش سرودست می شکنند و نتایج آن را با ولع تمام پیگیری می کنند. متاسفانه چند سالی است که به سبب سیاست های نادرست در وزارت ورزش و بخصوص کمیته ملی المپیک ، یکسری افراد خاص و نورچشمی به عنوان نمایندگان رسانه ها عازم این میادین معتبر می شوند و و تلاشگران واقعی عرصه قلم باید همچنان افسوس بخورند و حسرت بکشند. معلوم نیست که ملاک انتخاب چیست و چرا فقط یکسری رسانه های خاص باید به این مسابقات بین المللی بروند و سایرین فقط نظاره گره باشند؟ برای المپیک ریو همین سیاست یکنواخت تبیین شد و طبق معمول برخی از رسانه ها توانستند ، نمایندگان خود را معرفی کنند اما چند نشریه سابقه دار اصلا به بازی گرفته نشدند. در حالی که عقل سلیم حکم می کرد ، حداقل برای برخی از نشریات تره خرد می کردند و طبق قرعه کشی ، آنها هم می توانستند در ریو حضور یابند و برای خوانندگان خود گزارش های خبری و تصویری ارسال کنند. اینکه فقط محمود عبدالهی ها تصمیم گیرنده باشند و برادران زمان آبادی ها همیشه در لیست باشند و بقیه در نقش " نخودی " فعالیت کنند ، اصلا منطقی نیست و با هیچ اصول و مبانی حرفه ای سازگاری ندارد. از کیومرث هاشمی به عنوان یک مدیر باسابقه بیش از اینها توقع داریم نباید ایشان و امثال مدیران ورزشی ما عنان کار را به یکسری افراد خاص بسپارند. متاسفیم که اقرار کنیم چندی پیش حتی در مراسم افطاری وزیر ورزش با رسانه های ورزشی، برخی از افراد خاص دعوت شدند و خیلی ها اصلا در فهرست قرار نگرفتند ؟! ما تا بحال «افطاری گزینشی» ندیده بودیم که آن هم توسط استاد «مازیار ناظمی» مدیر روابط عمومی و مجری صدا و سیما به چشم آمد و بسیاری از پیش کسوتان و موسپیدان عرصه رسانه را دلگیر کرد. بنظر می رسد بیشتر رسانه هایی که به به و چه چه کنند و با عبدالهی ها و ناظمی ها چفت باشند ، همیشه در لیست هستند و بقیه باید بروند غازشان را بچرانند.