داره میرسه به‌ گوش؛ صدای یه قافله کاروان حضرت اربابه…

پا به ‌پای قافله این دلِ زار منم؛ مثِ قلبِ زینبت بی‌ تابه!

یکی دو ماهه مونده و دارم الان میگم حسین

با کاروانتون منم برسونم حرم؛ حسین

اربابم شبای جمعه دل، حرمه

اربابم فداییه سرت؛ سرمه… حسین وای حسین وای!

تا محرم برسه کاری کن؛ با دل من که براتون جون بدم تو روضه

یا بمیرم از غمت یا برای اربعین؛ بگیرم اذن حرم تو روضه…

میدونی حاجت منو ولی بزار بازم بگم؛ سه کلمه‌ اس فقط آقا پیاده اربعین حرم

اربابم شبای جمعه دل، حرمه

اربابم فدایی سرت؛ سرمه… حسین وای حسین وای!

تا که بعد هیئتت چای روضه نوشیدم؛ یاد چای کربلا افتادم!

خاطرات اربعین… طعم چای موکبا، مگه میشه که بره از یادم؟

چایی روضه رو همون مادری که به ما میده؛ برات اربعین رو هم به من روسیاه میده

پیاده پر میکشم زیر پرچم میدوم؛ مگه میشه خسته شن این پاهام؟

اون بهشتی که میگن؛ اون شراب و عسلو توی هر موکب میبینن چشمام!

یه ساله مونده این دل بیچاره توی موکبا…

زیر زبونمه هنوز مزه ‌ی چای کربلا