با این چشای بی جون

با این لبای پر خون

با گیسوی پریشون

هنوزم بخدا قشنگترین بابای دنیایی

اومدی پدر تو خرابه ها

قافله پر از عطر فاطمه ست

دست تو کجاست تا ببوسمش

ای پدر تو این آخرین نفس

بار آخره میزنم صدا بابا بابا

ردنا الا حرم جدنا بابا بابا

با این چشای بسته

با این لبای خسته

با دندون شکسته

هنوزم به خدا قشنگترین بابای دنیایی

روضه های تو بین قتلگاه

دیگه ای پدر باورم شده

بعد کربلا تیکه ای از اون

خیمه ی عمو معجرم شده

میزدم صدا بین کوچه ها بابا بابا

ردنا الا حرم جدنا بابا بابا

با زخم روی دیده

با حلقوم بریده

رنگ و روی پریده

هنوزم بخدا قشنگ ترین بابای دنیایی

گم شدم یه شب تو بیابونا

دنبالم میگشت زجر بی حیا

هیچکسی نبود من میلرزیدم

تا به مجلسی وا مصیبتا

ناله میزدم زیر دست و پا بابا بابا

ردنا الا حرم جدنا بابا بابا