به روی نیزه ای هلالم

بمیرم بی تو از خیالم

ببین برادر خسته حالم

ستاره ی دنباله دارم

زخمی ترین نیزه سوارم

ببین که پر شکسته م ای ماه سر شکسته م

آواره م در کوچه ها من با دو دست بسته م

حسین من 

آواره ام تو کوچه بازار

اسیر قوم مردم آزار

بگو چه سازم بی علمدار

من دیده ام اوج عذاب

نگویم از بزم شراب

هر دفعه که افتاده ای از نی زمین برادرم

با قلب خون خون می‌گرفتم از سرت با معجرم

حسین من

گرچه اسیر اشک و آهم

هنوز به یاد قتلگاهم

بگو امیر بی سپاهم

چطور جدا کرد سرت 

برات بمیره خواهرت

با خنجر کندش به جان حنجرت افتاده بود

در کنج مقتل قد خمیده مادرت افتاده بود