وا شد به خیمه چشم حرامی

تو خیمه ها فکر سوغات راهند کوفی و شامی

یه عده جا موندن رو شیب گودالن

به فکر گوشواره النگو خلخالن

گوش و گوشواره ها وای کشیدن وای

رو خاکا وای سرا رو بریدن وای

وای واویلا وای

 

 

شمر حرامی فهمیده انگار

که خم شده قامت عالم بعد از علمدار

داره سمت گودال عجولانه میره

چرا زینب چشم رباب و میگیره

با چکمه روی سینه وای میشینه وای

رقیه میبینه وای

وای واویلا وای

 

وای پرم سوخت وای حرم سوخت وای

حنجرم سوخت وای خواهرم سوخت وای

دخترم سوخت وای

وای مادرم سوخت وای خواهرم سوخت وای

دخترم سوخت وای خیمه ها سوخت وای

چادرا سوخت وای معجرا سوخت وای

دلم سوخت وای