شور شب هشتم محرم

دیدی غریبم گفتی اخی

گفتم کجایی گفتی الی

از تو نمونده رد و نشونی

میشه برای من قرآن بخونی

کار از کار گذشت و رو سینه ت نشست و

دیدم مثل مادر پهلو هات شکست و

واویلا حسینم

این قتلگاهه یا نیزه زاره

این نیزه ها رو کی در بیاره

لب تشنه بودی کار‌ی نکردن

احکام ذبح رو جاری نکردن

دنیا رو سرم ریخت قلب مادرم ریخت

وقتی که تو رفتی دشمن تو حرم ریخت

واویلا حسینم

شور شب هشتم محرم 1400

علی جان

نظر کن به حالم که محزونم و دل پریشون

شده پیکرت اربا اربا جوونم تو میدون واویلا

علی جان

تموم تنت روی خاکا شده نیزه بارون

غریبونه و تشنه لب دادی تو قتلگاه جون واویلا

شده پشت و رو پیکر تو واویلا

شده غرق خون حنجر تو واویلا

مگه چند دقیقه ست که رفتی از پیشم

چی آوردن آخه سر تو واویلا

وا عطشا

علی جان

زیر ثم مرکب شکسته شده استخونات

مثل گل شدی پر پر و توی دشت ریخته اعضات

واویلا

علی جان

زیر دشنه و نیزه ها پیکرت وا شد از هم

با شمشیر تو رو مصلح کردن تنت شد چه در هم واویلا

وا حسین