حی علی الحسین

خوشا دردی که درمانش تو باشی

خوشا راهی که پایانش تو باشی

خوشا چشمی که که رخسار تو بیند

خوشا ملکی که سلطانش تو باشی

دین و ایمانم

جان جانانم

ای دنیای من

آقا ای جانم

خوشا آن دل که دلدارش تو گردی

خوشا جانی که جانانش تو باشی

چه خوش باشد دل امید واری

که امید دل و جانش تو باشی

سر و سامانم

مستم حیرانم

ای دنیای من

آقا ای جانم

نپرس از کفر و ایمان دیده ویران

که هم کفر هم ایمانش تو باشی

نشد پنهان از آن عاشق که پیوست

همه پیدا و پنهانش تو باشی

من سرگردانم

ابر بارانم

ای دنیای من

آقا ای جانم