در فولیکول های مو دو نوع سلول بنیادی وجود دارد؛ سلول های بنیادی فولیکول مو که به رشد مو کمک می کنند و سلول های بنیادی ملانوسیتی که به رنگدانه دار شدن آن کمک می کنند. این دو نوع سلول بنیادی درون نیچ یا ریز محیطی قرار دارند که اجازه برهمکنش های لازم بین این سلول ها را می دهد و به نوعی روی تعیین سرنوشت آن ها دخالت دارد. محققان کشف کرده اند که این رابطه بین سلول های بنیادی به رنگدانه دار شدن مو کمک می کند. آن ها نقش یک فاکتور رونویسی کنترل کننده بیان ژن در سلول های بنیادی فولیکول مو به نام فاکتور هسته ای I / B یا NFIB را مورد ارزیابی قرار دادند. این محققان مشاهده کردند در موش هایی که بیان این فاکتور در آن ها سرکوب شده بود همه چیز به ظاهر طبیعی است و رشد موی موش ها به صورت طبیعی صورت می گیرد اما این همه ماجرا نبود، دقت بیشتر نشان داد که رفتار سلول های بنیادی ملانوسیتی در این موش ها تغییر کرده است. حتی اگرچه سلول های بنیادی ملانوسیتی به طور مستقیم تحت تاثیر ناک اوت شدن NFIB قرار نمی گیرند، اما موش سلول های تولید کننده رنگدانه بیشتری داشتند و سلول در مقایسه با موش های طبیعی سریع تر تمایز می یافتند. طی دوره چند ماهه موش های ناک اوت، خال های تیره ای از رنگدانه را اطراف فولیکول ها شکل دادند که با چشم غیر مسلح نیز قابل مشاهده بود. به نظر می رسد که NFIB به عنوان واسطه ای در گفتگوی بین سلول های بنیادی فولیکولی و ملانوسیتی عمل می کنند و زمان بندی و تعداد ملانوسیت ها را از طریق سلول های بنیادی فولیکول مو کنترل می کند. مطالعه بیشتر نشان داد NFIB‌از طریق اندوتلین ۲ عمل می کند و سلول های بنیادی فولیکولی که NFIB‌ را از دست داده اند، اندوتلین ۲ بیشتری دارند که با اثر روی سلول های بنیادی ملانوسیتی منجر به فعالیت بیشتر آن ها می شود.