علی زهیری، نویسنده و کارگردان سریال «شَباب»، در گفت و گو با خبرگزاری موج خوزستان، با اشاره به جایگاه راهبردی ماه مبارک رمضان در سبد رسانه‌ای خانواده‌های ایرانی اظهار کرد: رمضان، فصل روایت‌های ماندگار است و تلویزیون در این ایام نقشی تعیین‌کننده در تثبیت یا تضعیف ارزش‌ها ایفا می‌کند. بی‌توجهی به این ظرفیت، عملاً میدان را برای روایت‌های کم‌عمق و بی‌هویت باز می‌گذارد.

وی با بیان اینکه تلویزیون صرفاً یک ابزار سرگرمی نیست، افزود: رسانه ملی یکی از اصلی‌ترین نهادهای اثرگذار در تربیت فرهنگی و اجتماعی جامعه است. شخصیت‌ها و داستان‌هایی که به‌طور مداوم بازنمایی می‌شوند، به‌تدریج ذائقه، نگاه و نظام ارزشی مخاطب را شکل می‌دهند؛ از این‌رو روایت‌ها نه خنثی‌اند و نه بی‌اثر.

زهیری با انتقاد از بخشی از تولیدات نمایشی سال‌های گذشته تصریح کرد: در مقاطعی، شتاب‌زدگی در تولید و نگاه کمّی جایگزین تفکر و پژوهش شد. نتیجه این رویکرد، روایت‌هایی فاقد عمق فکری و شخصیت‌هایی بود که قهرمان‌پردازی در آن‌ها نه بر پایه عقلانیت و مسئولیت اجتماعی، بلکه بر اساس هیجان‌های زودگذر شکل گرفت.

وی ادامه داد: تداوم چنین روندی، به‌تدریج ذائقه مخاطب را دچار اختلال کرد و امروز بخشی از چالش‌های رسانه‌ای کشور، حاصل همان سال‌هایی است که «اندیشیدن» در حاشیه قرار گرفت. اصلاح این وضعیت، نیازمند صبر، استمرار و بازگشت جدی به مبانی فکری و فرهنگی است.

نویسنده و کارگردان سریال «شَباب» با اشاره به رویکرد جدید رسانه ملی گفت: تأکید امروز بر آن است که تولیدات نمایشی پیش از ورود به مرحله اجرا، از منظر فرهنگی و اجتماعی مورد ارزیابی دقیق قرار گیرند. این تغییر مسیر، هرچند زمان‌بر است، اما برای حفظ مرجعیت رسانه ملی، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر به شمار می‌رود.

زهیری، «شَباب» را تلاشی در همین مسیر دانست و افزود: این مجموعه با اتکا به فکر، پژوهش و شناخت اجتماعی تولید شد و تلاش داشت روایت بومی خوزستان را بدون افتادن در دام کلیشه‌ها بازنمایی کند. در «شَباب»، قهرمان بر پایه عقلانیت، مسئولیت‌پذیری و نسبت او با جامعه تعریف شده و نه صرفاً بر اساس کنش‌های هیجانی.

وی با اشاره به بازخوردهای مردمی خاطرنشان کرد: استقبال مخاطبان نشان داد جامعه، به‌ویژه مخاطب بومی، همچنان پذیرای روایت‌های اندیشیده و مسئولانه است و اگر رسانه با احترام به شعور مخاطب سخن بگوید، می‌تواند اعتماد و ارتباط مؤثر را بازسازی کند.

این کارگردان در پایان تأکید کرد: در شرایطی که جنگ روایت‌ها به‌صورت جدی جریان دارد، ساده‌سازی و سطحی‌نگری به معنای عقب‌نشینی فرهنگی است. تجربه «شَباب» نشان می‌دهد بازگرداندن اندیشه به خط مقدم روایت‌های تلویزیونی، نه‌تنها ممکن، بلکه ضرورتی انکارناپذیر است.