، داده‌های ناهار شرکت «ایزکیتر» (ezCater) نشان داد در سال جاری، ۵۴ درصد از کارکنان تمام‌وقت در آمریکا دست‌کم هفته‌ای یک بار در محل کار، ناهار نخورده‌اند. این نظرسنجی با مشارکت ۱۰۰۰ کارمند شاغل در آمریکا انجام شده و حاشیه خطای آن مثبت و منفی سه درصد است.

رابرت کاسکل، معاون منابع انسانی «ایزکیتر» به شبکه سی‌ان‌بی‌سی گفت: سهم کارکنانی که وعده‌های غذایی خود را حذف می‌کنند، در چهار سال گذشته به‌طور مداوم افزایش یافته است. در ۲۰۲۳ که نخستین سال اجرای این نظرسنجی بود، ۴۸ درصد از کارکنان گفته بودند که هر هفته، یک وعده غذایی را در محل کار حذف می‌کنند.

حدود ۸۱ درصد از پاسخ‌دهندگان اظهار کردند: تورم، عادت‌های غذایی آنان را در محیط کار تغییر داده است. کارکنان برای مقابله با افزایش قیمت مواد غذایی، روش‌های مختلفی از جمله کاهش خرید غذای آماده، انتخاب گزینه‌های ارزان‌تر، استفاده از تخفیف‌ها و برنامه‌های وفاداری مشتریان، تعیین بودجه مشخص برای غذا و آماده کردن وعده‌های غذایی از قبل برای مصرف در محل کار را در پیش گرفته‌اند.

بر اساس نتایج گزارش سرویس پژوهش‌های اقتصادی وزارت کشاورزی آمریکا، کارشناسان پیش‌بینی کردند شاخص قیمت مصرف‌کننده برای غذاهای مصرفی خارج از خانه در سال جاری، ۳.۵ درصد افزایش یابد که برابر با میانگین تاریخی ۲۰ سال گذشته است. در مقابل، پیش‌بینی می‌شود شاخص قیمت مواد غذایی مصرفی در خانه، ۲.۴ درصد رشد کند که کمتر از میانگین ۲۰ ساله است. با وجود اینکه پیش‌بینی می‌شود تورم بسیار پایین‌تر از اوج ۲۰۲۲ بماند، اما فشار افزایش قیمت‌ها همچنان بر بودجه خانوارها سنگینی می‌کند.

هزینه کارکنان برای غذا در ۲۰۲۶ با وجود تداوم تورم، نسبت به سال قبل کاهش یافته است. طبق گزارش «ایزکیتر»، کارکنان به‌طور متوسط هفته‌ای ۱۰۰ دلار و ۲۳ سنت برای ناهار در محل کار هزینه کرده‌اند که خرید مواد غذایی و سفارش غذا را نیز شامل می‌شود و در مقایسه با ۲۰۲۵، هشت درصد کاهش دارد. کاسکل این کاهش را نشانه‌ای از تاثیر تورم بر عادت‌های غذایی کارکنان می‌داند.

گرانی مواد غذایی فقط عامل حذف ناهار نیست. کارکنان با فشار کاری بیشتری نیز مواجه‌ هستند و ۳۱ درصد آنان گفتند: شرایط محیط کار، ترک میز و اختصاص زمان کافی برای صرف ناهار را دشوار کرده است. فرهنگ سازمانی، کمبود وقت، جلسات کاری و انتظارات مدیران نیز از دیگر عواملی هستند که کارکنان را به غذا خوردن ناهار پشت میز یا حذف کامل آن سوق می‌دهند.

سامانتا بوچمن، روان‌شناس بالینی در مرکز پزشکی «لانگون» دانشگاه نیویورک گفت: این احساس وجود دارد که همه ما باید شبانه‌روز، در تمام ساعات و روزهای هفته، در دسترس باشیم و ارتباط خود را حفظ کنیم. به نظرم این فشارها واقعا می‌توانند بر توانایی افراد برای انتخاب گزینه‌ای سالم در همان لحظه تاثیر بگذارند.

کارکنان جوان بیش از نسل‌های مسن‌تر فشار ناشی از لزوم در دسترس بودن در تمام ساعات کاری را احساس می‌کنند. احتمال اینکه افراد نسل «زد» و نسل هزاره در مقایسه با همکاران مسن‌تر خود احساس کنند مدیرشان آنان را برای حذف ناهار تحت فشار قرار می‌دهد، بیش از دو برابر است.

وی می‌گوید: وضعیت دشوار بازار کار و محدود بودن فرصت‌های استخدامی نیز ممکن است فشار بیشتری بر کارکنان جوان وارد کند تا در محیط کار عملکرد بهتری داشته باشند.

با این حال، کارکنان همچنان برای زمان ناهار ارزش قائل‌ هستند. کاسکل گفت: ۳۵ درصد از کارکنان ترجیح می‌دهند روزانه، زمانی مشخص و تضمین‌ شده برای ناهار داشته باشند تا اینکه مرخصی باحقوق بیشتری دریافت کنند. این موضوع اهمیت اختصاص زمان کافی در محیط کار برای غذا خوردن، ترجیحا در کنار همکاران را نشان می‌دهد.

نتایج گزارش «ایزیکیتر» همچنین به پیامدهای منفی کاهش زمان استراحت ناهار اشاره دارد. یکی از این پیامدها، کاهش فرصت تعامل اجتماعی در محیط کار است. بیش از نیمی از کارکنان ترجیح می‌دهند در کنار دیگران غذا بخورند اما فقط ۳۶ درصد از آنان در تمام روزهای کاری هفته، دور از میز کار خود ناهار می‌خورند.

بر اساس اظهارات ۸۴ درصد از پاسخ‌دهندگان که گفتند وقتی معده‌شان خالی است، عملکرد کاری آنان افت می‌کند، گرسنگی می‌تواند بهره‌وری کارکنان را کاهش دهد. بوچمن در این باره توضیح داد وقتی غذا نمی‌خوریم، کالری و مواد مغذی دریافت نمی‌کنیم. در نتیجه، مغز ما نمی‌تواند به همان خوبی کار کند زیرا برای عملکرد مناسب به کالری نیاز دارد.

طبق گزارش شبکه سی‌ان‌بی‌سی، پژوهشگران، از جمله کارشناسان «ایزکیتر» معتقدند شرکت‌ها باید در سیاست‌های خود برای تامین غذا و وعده‌های غذایی کارکنان تجدیدنظر کنند. نتایج این نظرسنجی نشان داد ارائه ناهار رایگان می‌تواند کارکنان بیشتری را به حضور در محل کار ترغیب کند. با وجود طولانی‌تر شدن زمان رفت‌وآمد به محل کار، نزدیک به هفت نفر از هر ۱۰ نفر از کارکنان نسل «زد» و نسل هزاره می‌گویند در صورت ارائه ناهار آماده و رایگان، دست‌کم سه روز در هفته در محل کار حاضر می‌شوند. در میان نسل «ایکس» و نسل بیبی‌بومر نیز ۴۵ درصد چنین نظری داشتند.