، فوکوس آنلاین نوشت که «دانیلو پتا» طراح اهل شهر اولبیا در جزیره ساردنی ایتالیا قصد دارد با استفاده از برج‌های بادی متحرک، نسیم دریا و جریان‌های طبیعی هوا را به خیابان‌ها و میدان‌هایی هدایت کند که در ماه‌های گرم سال با افزایش شدید دما روبه‌رو هستند.

بر اساس این گزارش، الگوی اصلی این طرح بادگیرهای چندصدساله ایرانی است که بدون استفاده از برق، جریان هوا را به داخل ساختمان‌ها هدایت و محیط را خنک می‌کردند.

«پتا» با بیان اینکه کاشت درخت به‌تنهایی برای خنک‌سازی شهرها کافی نیست، تصریح کرد که برنامه‌ریزان شهری باید علاوه بر ایجاد سایه، چگونگی هدایت هدفمند جریان هوا را نیز در طراحی فضاهای عمومی در نظر بگیرند. به گفته وی، الگوی اصلی این طرح، بادگیرهای تاریخی ایران و سرزمین‌های فارسی‌زبان است که قرن‌ها پیش، بدون نیاز به انرژی، امکان خنک‌سازی ساختمان‌ها را فراهم می‌کردند.

این طرح با همکاری دفتر بین‌المللی «مسک آرکیتکتس» و شرکت مهندسی «ای‌کیواچ ایتالیا» در دست توسعه است. برج‌های پیشنهادی قرار است بادهای معمول منطقه و نسیم دریا را دریافت و به نقاطی هدایت کنند که در معرض گرمای بیشتری قرار دارند.

برآوردهای اولیه نشان می‌دهد اجرای این طرح می‌تواند دمای هوای برخی نقاط شهری را بین یک تا ۲ درجه سانتی‌گراد کاهش دهد و دمای احساس‌شده را تا پنج درجه پایین بیاورد. هدف از اجرای آن، ایجاد جریان هوای مطلوب و افزایش امکان استفاده شهروندان از فضاهای باز در دوره‌های گرم سال عنوان شده است.

فوکوس آنلاین همچنین به سابقه طولانی استفاده از بادگیرها در ایران اشاره می‌کند که در شهرهایی مانند یزد، کرمان و کاشان به‌عنوان یکی از شاخص‌ترین دستاوردهای معماری بومی شناخته می‌شوند و با بهره‌گیری از جریان طبیعی باد، فضای داخلی ساختمان‌ها را بدون مصرف برق خنک می‌کنند.

این رسانه آلمانی در ادامه نوشت که علاوه بر برج‌های بادی، استفاده از نماهای سبز، بازطراحی ایستگاه‌های اتوبوس با مصالح خنک‌تر و اجرای الگوی «شهر اسفنجی» از دیگر راهکارهایی است که می‌تواند شهرها را در برابر موج‌های گرمایی ناشی از تغییرات اقلیمی مقاوم‌تر کند.

بازتاب این فناوری سنتی در یک رسانه اروپایی، نشان می‌دهد که دانش بومی و میراث معماری ایران همچنان می‌تواند الهام‌بخش راهکارهای نوین برای حل چالش‌های جهانی، از جمله مقابله با تغییرات اقلیمی و گرمایش شهرها باشد.