، به گفته این منبع، ابتکار عمل مصر فراتر از هماهنگی با عربستان است و شامل تماس با چندین پایتخت دیگر خلیج فارس نیز می‌شود.

این فعالیت مصر همچنین با تحولات منطقه خلیج فارس مرتبط است، زیرا رهبری قاهره از ارتباط متقابل وقایع در هر دو منطقه آگاه است.

این منبع خاطرنشان کرد که این ابتکار عمل مصر با ریاض و با هماهنگی ابوظبی انجام می‌شود. اولویت اصلی قاهره جلوگیری از تکرار اختلالات دریایی در دریای سرخ است که از پایان سال ۲۰۲۳ به دلیل کاهش درآمد کانال سوئز و تغییر مسیر کشتیرانی در اطراف دماغه امید نیک، میلیاردها دلار برای خزانه مصر هزینه داشته است.

در همین رابطه، سفیر رخا احمد حسن، معاون وزیر امور خارجه سابق مصر، به العربی الجدید گفت که چنین تلاش‌هایی از طریق تماس‌ها و اقدامات محتاطانه پشت صحنه و از طریق کانال‌های دیپلماتیک بسته انجام می‌شود.

وی افزود: «قاهره می‌تواند با آمریکا تماس بگیرد تا خطرات ادامه تنش با ایران و پیامدهای اقتصادی و امنیتی بالقوه برای کشورهای خلیج فارس، از جمله تهدید سرمایه‌گذاری، گردشگری و ثبات اجتماعی و همچنین تأثیر آن بر شرکت‌های آمریکایی فعال در منطقه را توضیح دهد.»

از سوی دیگر، سفیر معصوم مرزوق، معاون وزیر امور خارجه سابق، تأیید کرد که مصر نمی‌تواند خود را از تحولات منطقه خلیج فارس دور نگه دارد.

وی تأکید کرد که آنچه در آنجا اتفاق می‌افتد، مستقیماً با امنیت ملی مصر و منافع استراتژیک آن مرتبط است.

او به العربی الجدید گفت که رابطه مصر با بحران خلیج فارس «هم به هم پیوسته و هم جدا» است. این مقام سابق مصر توضیح داد که امنیت ملی مصر، در بُعد عربی آن، در نتیجه تحولات جاری، به ویژه با توجه به تأثیر مستقیم آنها بر ناوبری دریایی و درآمدهای کانال سوئز، با تهدیدات قابل توجهی روبه‌رو است.

مرزوق اضافه می‌کند که مصر همچنین به عنوان یک کشور محوری در خاورمیانه در زمانی که منطقه شاهد تغییر شکل موازنه قدرت با مشارکت کشورهایی مانند پاکستان، ایران، ترکیه و اسرائیل است، با چالش عدم ایفای نقش تأثیرگذاری روبه‌رو است.

او معتقد است که «قاهره گاهی اوقات به این صحنه نزدیک می‌شود و گاهی اوقات بدون موضع‌گیری روشن از آن فاصله می‌گیرد».

به گفته او، «به جای میانجیگری سنتی، مصر می‌تواند با تشویق میانجی‌های موجود، ضمن حفظ ارتباط نزدیک با کشورهای درگیر در تلاش‌های کاهش تنش، مانند قطر، عمان، پاکستان و ترکیه، و نشان دادن تمایل به انتقال پیام‌ها بین طرفین، نقشی ایفا کند».

در این زمینه، محمد حجازی، سفیر سابق، معاون وزیر امور خارجه، به العربی الجدید گفت: «امنیت خلیج فارس و امنیت دریای سرخ را نمی‌توان از هم جدا کرد. هرچه تنش در خلیج فارس بیشتر شود، احتمال گسترش رویارویی به مسیرهای دریایی بیشتر می‌شود، که این امر آزادی دریانوردی بین‌المللی را تهدید می‌کند و علاوه بر پیامدهای آن بر اقتصاد جهانی، بر حرکت کشتی‌ها و درآمدهای کانال سوئز تأثیر منفی می‌گذارد.»