، مشکل نه در قابلیت اطمینان زیردریایی‌ها در طول ماموریت‌ها، بلکه در پیچیدگی نگهداری ناوگان هسته‌ای انگلیس است. از آنجایی که تنها کارخانه کشتی‌سازی در بندر «دوون» کاملا درگیر تضمین بازدارندگی هسته‌ای استراتژیک مداوم است، ظرفیت کافی برای سرویس‌دهی به زیردریایی‌های چندمنظوره وجود ندارد.

به نقل از خبرگزاری میلیتاری آی، این وضعیت با کمبود اسکله‌های خشک، کمبود قطعات یدکی و کمبود مهندسان و زیردریایی‌های متخصص تشدید می‌شود.

همچنین عدم وجود زیردریایی‌های انگلیس در دریا، در بحبوحه فعالیت رو به رشد ناوگان زیردریایی روسیه در اقیانوس اطلس شمالی، خطرات جدی را ایجاد می‌کند. زیردریایی‌های انگلیسی هستند که وظیفه نظارت بر کشتی‌های روسی و دفاع از ناوهای موشکی استراتژیک خود که مسلح به سلاح‌های هسته‌ای هستند را بر عهده دارند.

علاوه بر این، زیردریایی‌های چندمنظوره تنها پلتفرم نیروهای مسلح انگلیس هستند که قادر به پرتاب موشک‌های کروز تاماهاوک هستند. آنها همچنین بخش جدایی‌ناپذیری از دفاع ضد زیردریایی گروه‌های ضربت ناو هواپیمابر هستند که در حال حاضر ضعیف باقی مانده‌اند.

فرماندهی نیروی دریایی انگلیس جدی بودن این مشکل را تصدیق می‌کند و طرحی را برای بازیابی آمادگی رزمی تدوین کرده است که شامل گسترش کارخانه‌های کشتی‌سازی در بندر دوون و ایجاد تاسیسات جدید پهلوگیری در رودخانه کلاید می‌شود. در عین حال، وزارت دفاع انگلیس نیز اطمینان داده است که آب‌های سرزمینی این کشور در هر صورت تحت حفاظت قابل اعتماد سایر دارایی‌های موجود نظامی و تسلیحاتی ارتش باقی می‌ماند.

مساله دیگر مشکل در آموزش پرسنل است چرا که خدمه نمی‌توانند مهارت‌های خود را در حالی که کشتی‌ها در بندر پهلو گرفته‌اند، تقویت کنند. نیروی دریایی انگلیس قبلا مجبور شده بود زیردریایی‌های کشورهای متحد را برای برگزاری دوره‌های آموزشی برای افسران آینده خود به خدمت بگیرد.