، تقریبا اغلب ناظران و تحلیلگران اجماع نظر دارند که تحولات اخیر به ویژه در جنگ رمضان یک نکته را به همگان اثبات کرده و آن هم این است که ایران به معنای واقعی کلمه یک قدرت موشکی تمام عیار است. موشک های ایرانی در جریان جنگ رمضان، پایگاه های آمریکا در منطقه و البته اهداف راهبردی در اراضی اشغالی را شخم زدند و خسارت های سنگینی را به دشمنان تحمیل کردند. 

البته که دشمن آمریکایی-صهیونیستی هم در همان آغاز جنگ رمضان اقرار کرد که یکی از اهداف اصلی آن از حمله به خاک ایران، نابودسازی توان موشکی کشورمان بوده است. با این همه، به تازگی مارک روبیو وزیر امور خارجه آمریکا که خود از حامیان جنگ افروزی علیه ایران بوده، در موضع گیری مدعی شده که ایران توان موشکی خود را تا حد زیادی از دست داده است و مثل قبل یک قدرت موشکی نیست! 

در رابطه با این موضع گیری مارک روبیو، توجه به ۳ نکته مهم به نظر می رسد. 

اول اینکه باید از روبیو پرسید اگر واقعا به این موضع گیری خود اعتقاد دارد چرا دولت آمریکا در جریان جنگ رمضان نتوانست به ادعای خود کار را تمام کند و به کشورمان شکست را تحمیل کند؟ جالب اینکه اکنون طیف قابل توجهی از رسانه های غربی اقرار می کنند که ایران را باید پیروز جنگ مذکور دانست. موضوعی که یک شکست بزرگ برای کاخ سفید است. 

نکته دوم اینکه تقریبا اغلب اندیشکده های معتبر غربی تاکید دارند که روند ساخت موشک های ایرانی به مراتب پیچیده تر از آنچیزی است که بسیاری تصور می کنند و حتی برخی می گویند ایران بخش زیادی از خط تولید موشک های خود را به زیر زمین منتقل کرده و در آنجا در سطحی وسیع تولید موشک می کند. البته که پیچیدگی برنامه موشکی ایران امری طبیعی است و انعکاسی از تهدیدات گسترده ای است که در سال ها و دهه های اخیر علیه کشورمان مطرح بوده است. 

و در نهایت نکته سوم اینکه مواضع اخیر روبیو بیش از آنکه واقعی باشند، بازتابی از تلاش های ترامپیست ها برای مدیریت افکار عمومی داخلی و بین المللی است. در حقیقت دولت آمریکا که در جنگ افروزی علیه ایران شکست خورده حداقل باید سعی کند تا صحنه تبلیغات را نبازد.