، به تازگی کاخ سفید از نزدیک بودن ملاقات دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا با همتای چینی اش یعنی شی جین پینگ خبر داده است. رویدادی که بازتاب های رسانه ای گسترده ای پیدا کرده و تحلیل و تفسیرهای مختلفی در رابطه با آن مطرح می شود. 

با این همه، واقعیت این است که ملاقات جدید ترامپ و شی جین پینگ، به طور خاص تحت تأثیر جنگ رمضان و پرونده ایران است. کشوری که توانسته آمریکا را در جنگ افروزی علیه خود شکست دهد و این مسأله خود موجب ارتقا وزن راهبردی ایران در سیاست بین المللی و البته تضعیف جایگاه آمریکا در قالب معادلات بین المللی شده است. 

با این همه، اینکه ترامپ هنوز نتوانسته در پرونده ایران به دستاوردی برسد به ویژه قبل از ملاقات با رییس جمهور چین، در نوع خود حامل دو نکته راهبردی است. 

اول اینکه رییس جمهور آمریکا در مقام یک بازنده به دیدار به همتای چینی اش می رود این مسأله در قالب روابط چین و آمریکا بسیار معنادار است. دو کشوری که با یکدیگر رقابتی تنگاتنگ در محیط بین المللی دارند. وقتی آمریکا حریف ایران نمی شود اساسا در جایگاه رقابت با چین نیز دست بالا را ندارد. همین موضوع سبب می شود تا چینی ها از موضع بالا با رییس جمهور آمریکا برخورد کنند. 

در عین حال، نباید از یاد ببریم که گرفتار شدن کاخ سفید در پرونده ایران در نوع خود سبب شده تا چینی ها دایره نفوذ و قدرتشان در سایر بخش های جهان به ویژه در شرق آسیا را به نحو چشمگیری توسعه بخشند. از این رو، نشست آتی ترامپ و شی جین پینگ بیش از همه معطوف بر تمرکز آمریکا جهت مهار چین و نه کسب امتیاز از آن است. 

و نکته دوم اینکه ترامپ همیشه با سران جهان به نوعی رفتار می کرد که گویی رییس است و دیگران باید از وی اطاعت کنند. با این حال، پس از ناکامی در تجاوز به ایران او کاملا سرخورده شده و حتی متحدان اروپایی آمریکا نیز چندان رییس جمهور این کشور را تحویل نمی گیرند و صراحتا وی را زیر سوال می برند. در روزهای گذشته سران ایتالیا و آلمان و فرانسه و انگلیس، علنا شکست آمریکا در جنگ علیه ایران را به باد انتقاد و تمسخر گرفته اند. 

حال در این وضعیت، ترامپ دیگر نمی تواند با ژست گرفتن و نمایش، خود را در موقعیت برتر به نسبت رییس جمهور چین نشان دهد و اگر چنین کند بیش از پیش مسخره خواهد شد.