، رهبر کره شمالی در افتتاحیه کنگره حزب کارگران این کشور اعلام کرد: پیونگ‌یانگ طی پنج سال گذشته بر بدترین مشکلات خود غلبه کرده و اکنون وارد مرحله‌ای جدید از اعتماد و خوش‌بینی به آینده شده است. این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که اقتصاد کره شمالی همچنان زیر فشار تحریم‌های سنگین غرب قرار دارد.

کنگره حزب کارگران که هر پنج سال یک‌بار برگزار می‌شود، یکی از معدود پنجره‌ها برای مشاهده تحولات درونی ساختار قدرت کره شمالی به شمار می‌رود. این نشست چندروزه، نقشی کلیدی در تعیین سیاست‌های هسته‌ای، نظامی و اقتصادی کشور ایفا می‌کند و تحلیلگران آن را نقطه عطفی در مسیر آینده پیونگ‌یانگ می‌دانند.

کیم جونگ اون در سخنرانی افتتاحیه خود تصریح کرد: حزب با وظایف تاریخی سنگین و فوری برای تقویت سازندگی اقتصادی و ارتقای سطح زندگی مردم روبه‌رو است و این مسیر نیازمند مبارزه‌ای فعال، مستمر و بدون توقف خواهد بود. وی افزود: حتی یک لحظه تعلل در انجام این مسئولیت‌ها مجاز نیست.

اگرچه کره شمالی طی دهه‌های گذشته اولویت مطلق را به توسعه توان هسته‌ای و نظامی داده، اما کیم از زمان به قدرت رسیدن در سال ۲۰۱۱، بارها بر لزوم تقویت اقتصاد تأکید کرده است. در کنگره پیشین حزب در سال ۲۰۲۱، او برای نخستین بار به‌صورت علنی به بروز اشتباهات گسترده در برنامه‌های توسعه اقتصادی اذعان کرد.

تحلیلگران معتقدند لحن جدید رهبر کره شمالی تلاشی هدفمند برای مهار نارضایتی عمومی ناشی از کمبود مواد غذایی، فشار معیشتی و هزینه‌های بالای نظامی است؛ به‌ویژه در شرایطی که پیونگ‌یانگ حمایت خود از روسیه در جنگ اوکراین را ادامه می‌دهد.

کیم جونگ اون تأکید کرد: کره شمالی با وجود فشارهای خارجی و تحریم‌ها، از مرحله دشوار عبور کرده و اکنون در آستانه دوره‌ای تازه قرار دارد. این در حالی است که وی پیش‌تر اعلام کرده بود مسیر بعدی برنامه تسلیحات هسته‌ای کشور در همین کنگره مشخص خواهد شد.

اقتصاد کره شمالی سال‌هاست به دلیل تحریم‌های گسترده با محدودیت‌های شدید مالی روبه‌روست؛ تحریم‌هایی که با هدف مهار برنامه هسته‌ای این کشور اعمال شده‌اند. با این حال، پیونگ‌یانگ بارها تأکید کرده از زرادخانه اتمی خود عقب‌نشینی نخواهد کرد.

همزمان با برگزاری این کنگره، چین و روسیه به‌عنوان متحدان سنتی کره شمالی پیام‌های حمایتی ارسال کردند؛ موضوعی که نشان‌دهنده تعمیق همکاری‌های سیاسی و نظامی میان این کشورهاست. در چنین فضایی، این پرسش مطرح است که آیا پیونگ‌یانگ به سمت تعدیل مواضع خارجی حرکت خواهد کرد یا مسیر تقابل را با شدت بیشتری ادامه می‌دهد.