، دولت های اروپایی سال های سال است که سعی داشته اند به شیوه‌های مختلف به جهانیان این نکته را القا کنند که مهد مدنیت هستند و تعالی و رشد انسان ها در جوامعی شبیه به آن ها اتفاق می افتد و دیگر کشورها و ملت ها اگر خواهان رشد و پیشرفت هستند، باید اروپایی شوند. با این همه، هرچه به جلو حرکت می کنیم، شاهد آشکار شدن رویدادهایی هستیم که نشان می دهند تا چه اندازه این قبیل روایت سازی ها غلط و بی پایه و اساس هستند. در این راستا، به تازگی شاهد افشای پرده ای جدید از رسوایی های اروپایی ها بوده ایم.  

ماجرا از این قرار است که وبگاه پولیتیکو در گزارشی با استناد به داده های نظرسنجی شرکت ارتباطات استراتژیک که در ماه نوامبر گذشته با ۱۱ هزار نفر در ۲۳ کشور اتحادیه اروپا انجام شد، به این مساله اشاره کرده که اروپایی‌ها نسبت به وضعیت جهان، کشورهایشان، شرایطشان و خطرات ناشی از دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا، به شدت بدبین هستند.

این نظرسنجی همچینین به این مساله اشاره دارد که دو سوم از پاسخ دهندگان نسبت به آینده بدبین و ناامید هستند و البته که ۷۶ درصد از آن ها تاکید کرده اند که دوران دموکراسی در اروپا به سر آمده و به طور کلی اروپا در زوال است. آمارهایی از این دست، از سونامی ناامیدی و بدبینی به آینده در میان کشورها و ملت های اروپایی حکایت دارند. معادله ای که حامل ۲ نکته مهم است.

اول اینکه تصویرسازی های اغراق گونه از جهان غرب و به طور خاص اروپا، بیش از هر زمان دیگری ماهیت سُست و غلط خود را پیش چشم همگان قرار داده است. در حقیقت، برای بسیاری از افرادی که سال ها اروپا را به چشم یک الگو و شاخص می‌دیدند، ماهیت حقیقی آن اکنون فاش شده و همین مساله به زعم بسیاری از ناظران و تحلیلگران، می تواند تا حد زیادی بر قدرت نرم اروپایی ها در جهان کنونی اثرگذاری منفی داشته باشد. اساسا به همین دلیل هم است که عده ای با اشاره به مسائلی از این دست، از زوال موقعیت بین المللی اروپا صحبت می‌کنند و معتقدند کشورهای اروپایی دیر یا زود باید پذیرای واقعیت های تلخی باشند.

نکته دوم اینکه بخش زیادی از روایت‌سازیها در مورد اروپا و نشان دادن آن به عنوان مدینه فاضله جهان، از رهگذر فعالیت های رسانه های غربی رخ داده است. رسانه هایی که مدعی مستقل بودن و انجام کار حرفه ای رسانه ای بوده و هستند. حال در این شرایط که شاهد اوج گیری حس ناامیدی در اروپا میان مردم آن هستیم، این واقعیت برجسته می شود که تا چه اندازه رسانه های غربی مغرض هستند و بر پایه مسائل انحرافی و نادرست دست به کنش و اقدام می زنند. معادله ای که برای دیگر کشورها و ملت های جهان حامل درس های معناداری است.