، پایگاه تحلیلی Middle East Monitor در گزارشی تازه ابعاد پنهان دیگری از پرونده مالی جفری اپستین را فاش کرده است. بر اساس این گزارش، اپستین علاوه بر رسوایی‌های اخلاقی، در تأمین مالی نهادهایی نقش داشته که مستقیماً از رژیم اشغالگر قدس پشتیبانی می‌کنند.

در اسناد رسمی مالی، کمک‌های ثبت‌شده او به گروهی موسوم به «دوستان نیروهای دفاعی اسرائیل» (Friends of the IDF) و مؤسسات مرتبط با صندوق ملی یهود (JNF) مشهود است؛ نهادی که دهه‌ها در خرید زمین، ساخت شهرک‌های یهودی و سلب مالکیت از فلسطینیان نقش داشته است.

آنچه این سندها را نگران‌کننده‌تر می‌کند، نه صرفاً انتقال سرمایه بلکه مشروعیت‌بخشی قانونی به چنین فعالیت‌هایی است؛ روندی که به گفته تحلیل‌گران، «نماد عادی‌سازی ساختاری خشونت نخبگان» در جهان امروز است.

به تعبیر ایلان پاپه، تاریخ‌نگار اسرائیلی، سیاست سلب مالکیت از فلسطینی‌ها پروژه‌ای برنامه‌ریزی‌شده و بروکراتیزه‌شده است. ارتباط مالی امثال اپستین با چنین نهادهایی، این سیستم را از نقد اخلاقی مصون کرده و از طریق سرمایه‌های معاف از مالیات، به اشغال پوشش رسمی می‌بخشد.

توماس سوارز، نویسنده منتقد سیاست‌های صهیونیستی، نیز در این گزارش تأکید می‌کند: نهادهایی مانند صندوق ملی یهود «سازوکارهای قانونی تصرف دائم سرزمین برای یک قوم و حذف قوم دیگر» هستند، نه سازمان‌هایی فرهنگی یا زیست‌محیطی.

تحلیل نهایی Middle East Monitor می‌گوید مسئله اصلی، باور ایدئولوژیک اپستین نبوده بلکه مشارکت ساختاری او در حفظ چرخه نابرابری است؛ چرخه‌ای که از سرمایه‌های خصوصی تغذیه می‌شود، از پاسخ‌گویی در امان است و خشونت را در قالب توسعه و امنیت معرفی می‌کند.

این رسانه می‌نویسد: جهان امروز در حالی از زبان حقوق‌بشری برای توجیه خشونت بهره می‌گیرد که «رنج فلسطینیان به تعویق انداخته می‌شود» و پشت لایه‌های دیپلماتیک پنهان می‌ماند. به گفته نویسنده، غزه امروز نمایانگر تناقض همین ساختار است: تخریب، با زبان رسمی و بروکراتیک مدیریت می‌شود.

در پایان گزارش آمده است: همان سیستمی که به اپستین اجازه داد تا بدون مجازات دست به سوءاستفاده بزند، به رژیم صهیونیستی نیز اجازه می‌دهد اشغال را مشروع و پایدار جلوه دهد، زیرا هر دو بر پایه پول، شبکه‌های حمایتی نخبگان و سکوت ساختاری جهان بنا شده‌اند.