، هنوز زمان زیادی از تحولات ونزوئلا و دستگیری غیرقانونی رئیس جمهور این کشور نیکلاس مادورو نمی گذرد. در این چهارچوب، طیف متنوعی از رسانه های بین المللی به نحو گسترده ای همچنان در حال پرداختن به این مساله هستند. در این میان، ورای تمامی نقدهایی که به این حرکت آمریکا مطرح می شود، شاهد دو تحول قابل تامل بوده ایم. تحولاتی که بار دیگر اثبات می کنند آمریکا به هیچ وجه قابل اعتماد نیست و حساب کردن روی دوستی با این کشور گزافه ای بیش نیست.

اول اینکه ماریا کورینا ماچادو رهبر اپوزیسیون ونزوئلا که پیشتر در یک رویداد قابل تامل و البته سیاسی، جایزه صلح نوبل را دریافت کرده، به تازگی با یک موضع‌گیری عجیب از سوی دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا رو به رو شده است. ترامپ به صراحت گفته که ماچادو از احترام لازم برای رهبری ونزوئلا برخوردار نیست!

در عین حال، گزارش های رسمی حاکی از این هستند که دولت آمریکا قویا به دنبال کار با نظام سیاسی فعلی ونزوئلا است و در این زمینه، به دنبال تغییر قدرت در ونزوئلا نیست. به بیان ساده تر، آنچه دولت آمریکا علیه ونزوئلا به نمایش گذاشت و مادورو را هدفِ ربایش قرار داد، بیش از همه چیزی شبیه به یک نمایش قدرت و بازی تبلیغاتی برای ترامپیست ها بوده است. چیزی که ترامپ و متحداش به شدت به آن نیاز دارند و سرمایه زیادی را نیز سالها در این عرصه هزینه کرده اند. با این حال، ماچادو نیز به باشگاه افرادی پیوست که خیلی زود متوجه شدند تکیه دادن به دیوار آمریکا، سرابی بیش نیست و جز آبروریزی را به بار نمی آورد.

نکته دوم اینکه تنها اندکی قبل از اقدام غیرقانونی واشینگتن در ربایش رئیس جمهور قانونی ونزوئلا، خبرهایی منتشر می شد که اشاره داشتند مادورو به دنبال مصالحه با آمریکا است و در این رابطه حتی ویدئوهایی نیز منتشر شده که گزاره مذکور را اثبات می کنند. حال در این فضا، یک مرتبه دیگر این مساله پیش چشم همه قرار گرفته که تعامل با آمریکا، رهاوردی جز خسارت به همراه ندارد و آمریکایی‌ها همچون ماجرای زمینه‌چینی برای اسرائیل جهت حمله به ایران در قالب جنگ تحمیلی 12 روزه، در مورد ونزوئلا نیز به شیوه ای دیگر در عین حال که به صورت ظاهری به دنبال دیپلماسی بوده اند، در پشت پرده برنامه ای را برای ربایش رئیس جمهور ونزوئلا در دستورکار داشته اند.

مسائلی از این دست همه و همه یک واقعیت را فریاد می زنند و آن هم این است که امپریالیسم آمریکا، دولتها و ملتها را جز با دست های بسته نمی خواهد و اگر ملتی تسلیم آمریکا نشود، هدف انواع و اقسام توطئه های آن قرار می گیرد. ورای همه این ها، همانطور که زمانی هنری کسینجر گفت، "دشمنی با آمریکا شاید خطرناک باشد اما دوستی با آن به شدت کشنده و مرگبار است!"