، به تازگی شماری از رهبران اروپایی نظیر رئیس جمهور فرانسه، نخست وزیر ایتالیا، رئیس جمهور فنلاند، صدراعظم اتریش، نخست وزیر بریتانیا به همراه رئیس جمهور اوکراین و دبیرکل ناتو، به آمریکا سفر کرده و با دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا دیدار و گفتگو کردند. این دیدار تنها اندکی پس از برگزاری نشست آلاسکا با حضور روسای جمهور آمریکا و روسیه برگزار شده است.

تقریبا اغلب ناظران و تحلیلگران تاکید دارند که محور اصلی گفتگوهای سران اروپا با رئیس جمهور آمریکا، جنگ اوکراین بوده است. در حقیقت، رهبران اروپایی سراسیمه و نگران از خروجی نشست ترامپ و پوتین سعی داشته‌اند با حضور در کنار رئیس جمهور اوکراین و رایزنی با رئیس جمهور آمریکا، این پیام را به ترامپ برسانند که کفه اوکراین سبک نیست و آن ها از این کشور حمایت می کنند.

در این رابطه، آن ها به طور خاص معطوف به دو مساله اصلی بوده اند. اول اینکه سرنوشت جنگ اوکراین تا حد زیادی بر امنیت اروپا اثرگذار است و قدرتهای اروپایی به شدت نسبت به این مساله حساس هستند. آن ها این تصور را دارند که امکان دارد ترامپ بر سر منافع آن ها با روسیه معامله کرده باشد. از این رو، با قرار گرفتن در کنار اوکراین سعی دارند تا کفه خود و اوکراین را در برابر رئیس جمهور آمریکا سنگین‌تر کنند. نکته دوم اینکه اروپایی ها در بحبوحه تحولات سال های اخیر در عرصه سیاست جهانی تا حدی زیادی با این واقعیت رو به رو شده اند که وزن سیاسی آن ها در چهارچوب تحولات بین المللی در حال کاهش یافتن است.

حال آن ها با افزایش کنشگری خود در مساله جنگ اوکراین سعی دارند تا جای ممکن این نقیصه را رفع کنند. با این همه، مساله اصلی که در این میان به شدت خودنمایی می کند این است که اروپایی ها برای تامین امنیتشان، خود را تا حد زیادی محتاج به بازیگران خارجی می بینند. به طور خاص اروپا در معادله جنگ اوکراین و طیفی از دیگر پرونده های بین المللی، کنشگری خود را برای تامین منافعش ناکافی می بیند و درست به همین دلیل دستِ گدایی به سمت آمریکا دراز کرده است.

این مساله نشان می دهد تا چه اندازه بلوف های قدرت های اروپایی در قالب معادلات بین المللی خیالی است و آن ها که توان تامین امنیت خود را ندارند در جایگاهی نیستند که دست به تهدید دیگران بزنند. ادراک عمیق این موضوع به طور خاص برای ملت های مختلف جهان حامل درس ها و پیام های معناداری است.