، دور جدید مذاکرات هسته ای ایران و آمریکا با میانجی گری دولت عمان، امروز یکشنبه ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴ در مسقط برگزار می شود. مذاکراتی که به زعم بسیاری از ناظران و تحلیلگران به دلیل ورود به مباحث جزئی و فنی، سخت‌تر از دورهای پیشین است و ابراز امیدواری می شود که بتواند روزنه ای را به سمت یک توافق تازه باز کند.

با این همه، این مذاکرات، در یک دوراهی سرنوشت ساز قرار گرفته است. موضوعی که در موضع گیری اخیر استیون ویتکاف نماینده ویژه دولت ترامپ در مذاکره با ایران نیز قابل مشاهده است. ویتکاف در موضع گیری گفته که اگر مذاکرات روز یکشنبه به نتایج ملموسی ختم نشود، ادامه نخواهد یافت و گزینه های دیگری در پیش گرفته می شوند. وی همچنین مدعی شده که ایران باید کلیه فعالیت های غنی‌سازی خود و البته تاسیسات هسته‌ای‌اش را برچیند. مسائلی که خط قرمز ایران هستند و تهران پیشتر تاکید کرده که بر حراست از آن ها به دلیل اینکه حق کشورمان هستند، تاکید دارد. حال در این شرایط دو سناریو قابل بررسی و توجه است.

اول اینکه اگر مذاکرات روز یکشنبه ادامه پیدا کند، این بدان معنا خواهد بود که موضع سخت‌گیرانه اخیر ویتکاف در مورد مذاکرات با ایران، صرفا جنبه نمایشی داشته و وی از این طریق سعی دارد تا طیفهای مخالف با روند مذاکرات را راضی نگه دارد تا از خرابکاری در روند مذاکرات دست بردارند.

به بیان ساده تر، موضع گیری اخیر ویتکاف علیه ایران صرفا مصرف داخلی داشته و می توان به حصول یک توافق در آینده ای نه چندان دور امیدوار بود.

در حالت دوم اگر مذاکرات روز یکشنبه به بن‌بست بخورد و شاهد عیان شدن اختلافات میان تهران و واشینگتن باشیم، این بدان معنا خواهد بود که مسیر مذاکره با بن‌بست های جدی رو به رو شده و ایران همانطور که پیشتر هم تاکید کرده، هیچ دلیلی نمی بیند که بخواهد تسلیم درخواست های زیاده‌خواهانه و حداکثری ترامپ و ترامپیست ها شود. شکل گیری این فضا، بیش از اینکه به ضرر ایران باشد، به ضرر واشینگتن است. دلیل آن هم روشن است.

زیرا ایران منطق مستدل خود در تعامل و گفتگو را به جهانیان نشان داده و اینکه بنا ندارد تسلیم زورگویی دولت ترامپ شود، از مشروعیت بین‌المللی برخوردار است. حال هر اقدامی هم که دولت آمریکا علیه ایران انجام می دهد، مشروعیت منطق ایران را نزد جهانیان بالاتر خواهد برد. از این رو، اینکه بگوییم مذاکرات هسته ای ایران و آمریکا در یک دوراهی سرنوشت‌ساز قرار دارد، یک گزاره عینی است. موضوعی که شناسایی وقوع هر روند تازه در قالب آن، تنها نیاز به اندکی صبر دارد و خیلی زود روشن می شود.