، مدت زمان زیادی از سقوط نظام سیاسی سابق سوریه به ریاست جمهوری بشار اسد و روی کار آمدن گروه های تکفیری و به طور خاص ابومحمد الجولانی رهبر گروهک تروریستی تحریر الشام به قدرت در سوریه نمی گذرد. رویدادی که با بازتاب های بین المللی گسترده ای همراه شده و دیدگاه های مختلفی در مورد سوریه و به ویژه آینده این کشور مطرح شده و همچنان نیز می شود.

در این راستا، از زمان قدرت گیری جولانی و باندش در سوریه، این کشور روی آرامش را به خود ندیده و هر روز شاهد انتشار اخبار نگران کننده در مورد بازداشت های دسته جمعی و حتی اعدام های خیابانی و در عین حال، تحمیل مهاجرت اجباری به اقلیت های قومی و مذهبی در این کشور بوده‌ایم. مساله ای که با ابراز نگرانی های جدی نهادهای حقوق بشری و سازمان های بین المللی نیز همراه شده است.

جالب اینکه قدرت های مدعی غربی نیز در مدت اخیر همه نوع همراهی را با جولانی و باندش داشته اند و سعی دارند حضور آن ها را در قدرت را مشروعیت بخشی کرده و درست جلوه دهند. با این همه، به تازگی شاهد برگزاری اعتراضات گسترده کارمندان دولتی در سوریه بوده ایم. بر اساس گزارش ها، دولت الجولانی اقدام به اخراج کردن بیش از ۳۰۰ هزار کارمند دولتی کرده است. مساله ای که اعتراضت زیادی را برانگیخته و بسیاری آن را یک بحران بزرگ برای سوریه کنونی ارزیابی می کنند.

جالب اینکه الجولانی پس از ساقط شدن نظام سیاسی سابق سوریه تاکید داشت که می خواهد حقوق کارکنان دولت را تا ۴۰۰ درصد افزایش دهد! با این همه، اخراج ۳۰۰ هزار کارمند سوری با ۲ نکته معنادار همراه است که توجه به آن ها ضروری به نظر می رسد.

اول اینکه به طور متوسط منابع سوری تخمین می زنند که هر حقوق بگیر و کارمند دولتی در سوریه کفیل یک خانواده 5 نفری است و این یعنی بیش از 1 مییلون 500 هزار سوری از نظر اقتصادی در یک بحران بزر گ فرو رفته اند. همین مساله خود یک معنا را به ذهن متبادر می کند و آن هم این است که در روزهای آتی باید انتظار تشدید تنش و اعتراضات ضد جولانی و متحدانش در قدرت را شاهد باشیم. البته که جولانی نیز توانایی لازم برای مقابله با معترضان را نخواهد داشت و جز سرکوب نمی تواند چیزی به آن ها بدهد.

نکته دوم اینکه باند جولانی بر اساس تجربیات چند ساله حکومت خود در شهر ادلب در حال حکومت بر سوریه هستند. این در حالی است که حکومت بر کل سوریه به مراتب سخت تر و پیچیده تر از حکومت بر یک شهر کوچک نظیر ادلب است. مساله ای که بسیاری از تحلیلگران سوری نیز به صراحت به آن اشاره داشته اند. با این همه، بی‌تجربگی و ناتوانی جولانی و باند متحدش در صحنه قدرت سیاسی سوریه عملا در حال کشیدن این کشور به لبه پرتگاه است. موضوعی که خیلی زود می تواند مردم سوریه را بر علیه جولانی و متحدانش در قدرت بسیج کند و طومار حضور آنها در قدرت را بپیچد.