، شبکه خبری تی آر تی ترکیه که یکی از مهمترین رسانه های رسمی کشور ترکیه است، به تازگی بخش فارسی خود را راه اندازی کرده است. رویدادی که با بازتاب های بین‌المللی گسترده ای همراه شده و البته که در کشورمان نیز جنجال‌های قابل توجهی را به راه انداخته است. به تازگی، مقام‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کشورمان نیز در موضع گیری تاکید کرده اند که این شبکه برای فعالیت در ایران مجوزی ندارد.

با این حال، ویدئوهایی از گزارش خبرنگاران این شبکه که در ایران حاضر هستند، منتشر شده که نشان می دهد آن ها کار خود را انجام می دهند. با این همه، در این نقطه، یک سوال مهم مطرح می شود و آن هم این است که عمده اهداف ترکیه از راه اندازی بخش فارسی شبکه تی آر تی چیست؟ به نظر می رسد برای پاسخ به این پرسش، توجه به ۲ نکته ضروری است.

اول اینکه تاسیس بخش فارسی تی آر تی را به نوعی باید در ادامه جاه طلبی های دولت کنونی ترکیه و شخصِ رجب طیب اردوغان در محیط بین المللی ارزیابی کرد. رئیس جمهور ترکیه به صراحت تاکید می کند که مرزهای واقعی کشور ترکیه ورای مرزهای جغرافیایی و شناخته شده کنونی است و ترکیه ظرفیت های زیادی برای کنشگری در خارج از مرزهای خود دارد.

از این رو، شبکه تی آر تی ترکیه با تاسیس بخش فارسی زبان خود، به طور خاص سعی دارد تا سطح اثرگذاری بر افکار عمومی کشورمان و جذب آن ها به سمت خود را افزایش دهد. متاسفانه در سال های گذشته اقبال قابل تاملی در میان طیف هایی از مردم کشورمان به سریال های ترکیه ای ایجاد شده که اکنون فعال شدن بخش فارسی شبکه تی آر تی در ادامه طرحواره کلان فرهنگی است که ترکیه با هدف جلب نظر مخاطبان فارسی زبان در دستورکار و اولویت قرار داده است.

نباید از یاد ببریم که مقدمه پیشبرد سیاست‌های جاه طلبانه منطقه ای و بین المللی ترکیه، آماده سازی اذهان و قلوب ملت های جهان است و رسانه و صنعت سرگرمی در این رابطه کنشگری محوری را دارند. موضوعی که هوشیاری افکار عمومی در کشورمان را می طلبد.

مساله دوم این است که جهان فعلی تا حد زیادی جهان روایتها است. کشورها زمانی قدرت و دستِ برتر را به معنای واقعی کلمه در اختیار دارند که بتوانند در میدان شکل دهی به روایت ها نیز فعالانه و مفید رفتار و اقدام کنند. در واقع، با توجه به ماهیت ترکیبی قدرت، دیگر اینطور نیست که قدرت صرفا در مولفه های نظامی و یا حتی اقتصادی خلاصه شود. بلکه مساله قدرت نرم نیز از اهمیت زیادی برخوردار است.

قدرتی که متکی بر ایجاد اقناع در مخاطبان با محوریت پذیرش ایده های کشوری است که سعی در افزایش قدرت نرم خود با استفاده از اهرم هایی نظیر رسانه دارد. از این رو، ترکیه نیز با چشم داشتن بر همین حوزه قدرت، سعی دارد تا جای ممکن بنیان های قدرت خود را تقویت کند و در معادله قدرت هیبریدی، کنشگری محسوس و قابل‌توجهی را به نفع خود داشته باشد.