به گزارش خبرگزاری موج به نقل از خبرگزاری رویترز، سران کشورهای اتحادیه اروپا در بیانیه‌ای که در نشست بروکسل روی آن توافق کردند نگرانی جدی خود را بابت وخامت اوضاع بشری در غزه ابراز داشتند.

آنها در این بیانیه خواستار دسترسی سریع، امن و بدون مانع کمک‌های بشردوستانه و ارسال آنها از طریق کریدورهای بشردوستانه به دست افرادی شدند که به شدت نیازمند هستند و همچنین خواستار توقف بمباران برای ضرورت‌های بشردوستانه شدند.

این اجلاس در بروکسل نخستین نشست رو در روی سران کشورهای عضو از زمان عملیات طوفان الاقصی محسوب می‌شود.

نشست سران کشورهای عضو اتحادیه اروپا درباره درگیری ها در اراضی اشغالی با اختلاف نظر فاحش سران همراه بوده است. به طوریکه اولاف شولتس، صدراعظم آلمان گفت، رژیم صهیونیستی حق دفاع از خود را دارد و نیروهای نظامی آن به قوانین بین المللی پایبند هستند و شکی در آن نیست اما اظهاراتش در روزهای اخیر با نظرات مطرح شده از سوی جوزپ بورل، رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا و شارل میشل، رئیس شورای این اتحادیه به شدت در تضاد است که گفته بودند محاصره کامل غزه و حمله شهروندان غیرنظامی برخلاف قوانین بین المللی است.

در این میان، گروه های حقوق بشری چون دیده بان حقوق بشر نیز رژیم صهیونیستی را به نقش قوانین حقوق بشری متهم کرده‌اند.

همچنین "الکساندر دو کرو"، نخست وزیر بلژیک نیز به رژیم صهیونیستی درباره محاصره غزه هشدار داد و گفت، رژیم صهیونیستی حق دارد تا اقداماتی انجام داده و از حملات بیشتر علیه خود جلوگیری کند اما هرگز نباید بهانه‌ای برای محاصره کل منطقه داشته باشد و از تحویل کمک های بشردوستانه ممانعت کند. بهانه‌ای برای قحطی مردم وجود ندارد.

پیش از نشست سران کشورهای اتحادیه اروپا، دیپلمات‌ها چند روز را درباره درخواست برای توقف درگیری‌ها به منظور ارسال کمک یا توقف درگیری‌ها در اراضی اشغالی صرف کردند.

کشورهایی مانند فرانسه، هلند، اسپانیا، پرتغال، بلژیک و ایرلند درخواست‌های سازمان ملل را برای قطع درگیری به دلایل بشردوستانه تایید کرده بودند.

اما دیگر کشورها مانند آلمان، جمهوری چک و اتریش مقاومت کردند و استدلال کردند که چنین اقدامی می‌تواند توانایی رژیم صهیونیستی برای دفاع از خود را محدود کند و به گفته دیپلمات‌ها به حماس اجازه دهد دوباره سازماندهی شود.

دیپلمات‌ها گفتند که سازش در مورد "توقف" به صورت کلی به منظور نشان دادن وقفه‌های کوتاه در نبرد برای ماموریت‌هایی مانند آزادی گروگان‌ها یا کاروان‌های کمک بجای یک آتش بس رسمی بود.