به گزارش خبرگزاری موج، «مارتین شولتز» نامزد صدر اعظمی آلمان و رئیس سابق پارلمان اروپا در تازه ترین اظهارات خود، سیاست تسلیحاتی ایالات متحده آمریکا را مورد انتقاد جدی قرار داده و تاکید کرده است که کشورش نباید از این سیاست تبعیت کند.

او همچنین از «آنگلا مرکل» خواسته تا دست از روشهای مبهم بردارد و مواضع قاطعانه و شفافی را در مقابل «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری جنجالی ایالات متحده آمریکا اتخاذ کند. با این حال، نقطه اوج اظهارات مارتین شولتز به نقش واشنگتن در تشدید مناقشه سعودی و قطر باز می گردد.

او در گفتگو با روزنامه آلمانی «دی ولت» می گوید: رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا بودجه تسلیحاتی این کشور را افزایش داده است. همچنین ترامپ به صورت همزمان قصد دارد از اروپا عقب نشینی کند. باید این سوال را پرسید که ترامپ دقیقا به دنبال چیست و چه هدفی را دنبال می کند؟ او به دور دنیا سفر می کند و اختلافاتی مانند اختلاف عربستان و قطر را تشدید می کند. این موارد نشان می دهد که ما نباید از منطق تسلیحاتی آمریکا و دولت ترامپ تبعیت کنیم. تبعیت از این رویکرد ما را دچار گرفتاری خواهد کرد.

همان گونه که در اظهارات مارتین شولتز تاکید شده، ایالات متحده آمریکا نقش بسزایی در تشدید بحران میان سعودی و قطر داشته است. اساسا سران آل سعود با دستور مستقیم ایالات متحده اقدامات غیر متعارف اخیر علیه دوحه را طرح ریزی و اجرا کرده اند.

بدیهی است که نقش واشنگتن در این مناقشه انکارناپذیر است. از زمان سفر منطقه ای ترامپ به ریاض و دوحه، این بحران آغاز و سپس تشدید شد و بسیاری از تحلیلگران مسائل منطقه، سفر ترامپ و رایزنی های صورت گرفته میان سران آل سعود و رئیس جمهور آمریکا را نقطه آغاز مناقشه اخیر می دانند.

در چنین شرایطی «رکس تیلرسون» وزیر خارجه دولت ترامپ و دیگر مقامات آمریکایی سعی دارند نقش یک میانجی را در مناقشه دوحه و ریاض ایفا کنند! آنها به گونه ای رفتار می کنند که گویا اساسا نسبت به شکل گیری این مناقشه خبر نداشته و نقشی در ایجاد و استمرار آن ایفا نکرده اند! این بازی دوگانه مقامات آمریکایی از سوی سران دو حزب دموکرات و جمهوریخواه، البته مسبوق به سابقه بوده است.

نکته بعدی در خصوص اظهارات مارتین شولتز، به تاکید وی مبنی بر عدم تبعیت از سیاستهای تسلیحاتی ایالات متحده آمریکا باز می گردد. بدیهی است که اگر آلمان و اتحادیه اروپا در پازل چیده شده منطقه ای توسط واشنگتن ایفای نقش کنند، هزینه زیادی را بر پیکره اروپای واحد تحمیل خواهند کرد.