سرخط خبرها
  • پای مدیران استقلال و پرسپولیس به فدراسیون بدنسازی باز شد
  • فرمانده قرارگاه اربعین: ۲.۸ میلیون زائر به کشور بازگشتند
  • بازار بهره‌وری آب تا نیمه دوم سال فعال می‌شود
  • احتمال قطع موقت سامانه‌های تامین اجتماعی
  • زمان شارژ اعتبار کالابرگ تغییر کرد
  • داعش مسئولیت ترور عضو جمعیت علمای اسلام در پاکستان را پذیرفت
  • رامین رضاییان از استقلال جدا شد
  • بازگشت آب به قنات تاریخی الیگودرز
  • اختلال در ۳ بانک عامل نهضت ملی مسکن
  • هشدار رئیس کمیسیون امنیت ملی به آمریکا: به زودی از منطقه اخراج می‌شوید
  • وزارت نیرو: قیمت برق تغییری نکرده است/ اعمال تعرفه پلکانی، فقط برای پرمصرف‌ها
  • تداوم خدمت‌رسانی شبانه‌روزی کادر درمان به زائران اربعین
  • کالابرگ ۱ میلیونی در نبرد با تورم سه‌رقمی
  • پرونده دانشجویان متخلف به وقت اضافه رسید
  • شهادت پلیس اهل سنت بلوچ در ایرانشهر
  • مهار کامل حریق در ارتفاعات جنگل قرق گرگان
  • کنایه رامین رضاییان به مدیران استقلال/ به جای رسانه‌ای کردن، مذاکره می‌کردید
  • ۸۰۰ سورتی پرواز اربعینی/ نجف مقصد ۹۸ هزار زائر از فرودگاه امام (ره) بود
  • بازار مسکن تهران در فاز انتظار/ خریداران عقب نشستند، فروشندگان منعطف‌تر شدند
  • ترافیک روان در مرزهای اربعینی و محورهای شمالی

روایت ۳۰ سال خدمت بی منت یک کنتورنویس؛

عشق به کار سختی ها را آسان می کند

در طی ۳۰ سال خدمت خود، روزانه ده ها کیلومتر پیاده روی فرسایشی و نشستن و برخاستن های پی در پی را در راه پله ها، سربالایی ها و سراشیبی ها در برف و باران، زیر تیغ آفتاب و هوای آلوده تجربه کرده است اما باز هم به شغل خود ابراز علاقه می کند.

کنتور نویس آباف اصفهان

به گزارش خبرگزاری موج اصفهان، رحمت الله نامداری، متولد ۱۳۴۶ در فریدونشهر، در خرداد ماه سال ۱۳۷۳ به جمع سقایان آبفای اصفهان پیوست و در تیر ماه سال جاری، پس از ۳۰ سال خدمت مداوم به عنوان مامور قرائت کنتور، با عشق به شغل خود، بازنشسته شد.

وی کار خود را از منطقه پنج اصفهان آغاز، پس از آن یک سال در منطقه سه فعالیت کرد و از سال ۱۳۷۵ تا زمان بازنشستگی در منطقه چهار اصفهان به خدمت مشغول بود و جز معدود کسانی است که تمام طول خدمت خود را در واحد مشترکین آبفا به شغل کنتور نویسی مشغول بوده است.

خاطرات تلخ و شیرین بسیاری از شغلش تعریف کرد، خاطره جالبی که داشت از اشتراک بندی کهریزسنگ بود که تمام باغ ها آب داشتند ولی کنتور نداشتند و تلخ ترین خاطره اش را با چشمانی اشک آلود از دست رفتن برخی همکارانش از جمله آقایان شاهی، نریمانی و شاهمیرزایی عنوان کرد.

نامداری در مورد تغییرات روش کنتورخوانی طی سال های کاری خود اینگونه عنوان می کند: «اوایل کار به صورت کلاسوری بود و هر یک از مشترکین یک کارتکس داشتند، شماره را ثبت می کردیم و تحویل کنترل چی می دادیم تا قبوض را صادر کند و بعد قبوض را تحویل مشترک می دادیم. در سال ۱۳۷۵دستگاه قرائت خریداری شد و بعد از قرائت باید به واحد انفورماتیک مراجعه می کردیم تا دستگاه را تخلیه کنند و هر تخلیه و بارگیری حدود ۱۰ دقیقه زمان می برد. به مدت چند سال مدل دستگاه ها مرتب تغییر می کرد تا اینکه در سال ۱۳۹۶ دستگاه قرائت، تلفن همراه شد و از آن زمان برنامه به صورت آنلاین بارگیری و تخلیه می شود که تا حد زیادی سختی کار کنتور نویسی را کم کرده است».

نامداری می گوید تا سال ۱۳۸۰ لباس فرمی وجود نداشت و با لباس شخصی خودمان برای قرائت کنتور می رفتیم، بعد از آن پیراهن آبی و شلوار طوسی به عنوان اولین لباس فرم مامورین قرائت کنتور تهیه شد و در سال های گذشته جلیقه، کیف کمری، زانوبند، کلاه و کفش نیز به لباس های فرم اضافه گشت.

پیشنهادهای شغلی متعددی طی سال ها به نامداری شده بود اما می گوید: با وجود کمر درد و پادرد، شغلم را دوست داشتم و حاضر نبودم با هیچ شغلی آن را عوض کنم چرا که پول سقایی مردم برکت دارد و در ادامه از خاطرات خوبش با همکارانی مثل سعید رضایی، حجت الله شاهمیرزایی، مصطفی نیک آیین، برادران قدیری و محسن احمدی می گوید. 

نامداری در انتقال تجربیات خود به همکارانش کوتاهی نمی کند و می گوید: به همکارانم توصیه می کنم برای راحتی کار یک پلاک آماده شود و اشتراک های هر مشترک در کنار منزل نصب گردد و همچنین کنتورهایی که خریداری می شود، کنتورهایی باشند که نمایشگر آن به راحتی قابل قرائت باشد و اینکه همکارانم شغل کنتور نویسی را به عنوان یک شغل راحت نبینند اما به کار خود عشق بورزند تا سختی کار برایشان راحت شود.

 

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری موج در وب منتشر خواهد شد.

پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشد منتشر نخواهد شد.

پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

ارسال نظر